ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการศึกษาและเรียนรู้วิทยาศาสตร์
Main Article Content
Abstract
Narupot Putwattana
รับบทความ: 9 กุมภาพันธ์ 2561; แก้ไขบทความ: 28 พฤษภาคม 2561; ยอมรับตีพิมพ์: 11 กรกฎาคม 2561
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสะท้อนถึงที่มา ความเป็นไปได้ รวมถึงแนวทางในการบูรณาการภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการศึกษาและเรียนรู้วิทยาศาสตร์ โดยอาศัยบริบทและวัฒนธรรมที่สอดคล้องกับผู้เรียนที่แตกต่างหลากหลายจากการศึกษาที่ผ่านมาสะท้อนให้เห็นถึงจุดร่วมระหว่างสองระบบการเรียนรู้ดังกล่าวเพื่อแก้ปัญหาในพื้นที่ สามารถจัดกลุ่มได้เป็น 3 ระดับคือ 1) เนื้อหาหลักสูตร ประกอบด้วย การรวบรวมแหล่งความรู้ในท้องถิ่นมาผสมผสานกับบทเรียนวิทยาศาสตร์สาขาต่างๆ ทั้งเคมี ชีววิทยาและฟิสิกส์ การใช้กรณีศึกษาเพื่อให้เห็นแนวทางของทั้งสองระบบในการแก้ปัญหาจริง เพื่อให้เกิดการสร้างหลักสูตรวิทยาศาสตร์ที่เชื่อมโยงมิติทางสังคม นำไปสู่การศึกษาตามแนวทางของการพัฒนาอย่างยั่งยืน 2) การจัดการเรียนการสอน โดยยึดตามแนวทาง วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสังคม หรือ STS โดยจัดหน่วยการเรียนรู้ตามแก่นเรื่องที่มีการจัดกลุ่มเนื้อหาสาระทางสังคมและวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกัน การสร้างสื่อและวัสดุอุปกรณ์ ที่บอกเล่าภูมิปัญญาและสาระทางวิทยาศาสตร์ และการเรียนนอกสถานที่ที่มุ่งเน้นผู้เรียนให้เรียนรู้ผ่านการทำโครงงานทางวิทยาศาสตร์ ที่นำไปสู่การพัฒนาทักษะการเป็นผู้ประกอบการได้ 3) การสร้างเครือข่ายในชุมชน ด้วยการสร้างชุมชนการเรียนรู้มืออาชีพ หรือ PLC และการจัดทำคลังความรู้ ด้วยการสร้างความร่วมมือระหว่างโรงเรียน ปราชญ์ชาวบ้าน หน่วยงานที่เกี่ยวข้องทางการศึกษาวิทยาศาสตร์ องค์กรเพื่อสาธารณประโยชน์ อาศัยการทำงานเป็นทีมเพื่อสร้างการเรียนรู้และศึกษาวิทยาศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับสถานการณ์จริงต่อผู้เรียน การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการศึกษาและเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สามารถทำได้ทั้งในระดับของการศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย โดยมุ่งเน้นให้เกิดความเข้าใจวิทยาศาสตร์ในชีวิตประจำวันที่สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อมรอบตัวของผู้เรียน
คำสำคัญ: การศึกษาและเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น เนื้อหาหลักสูตร การจัดการเรียนการสอน การสร้างเครือข่ายในชุมชน
Abstract
The purposes of this article are to reflection of the origin, possibility and practice in the integration between local wisdom and science learning and education. Previous studies have demonstrated the collaboration between two learning systems which could solve the problem in the community and create the effective education based on students with various context and culture. The integration of local wisdom in science learning and education has three levels: 1) Content and curriculum, indigenous knowledges are gathered and mixed with the different branches of science lesson such as chemistry, biology and physics. Case studies are used in order to understand the two approaches in solving the real problem. Science curriculum connected with the social dimension is done in the direction of education for sustainability; 2) Pedagogies, the instructional strategies are based on science, technology and society (STS) by grouping science and social lessons in the module substance, learning materials based on local wisdom and science. Learning outside the classroom is also considered focusing on science project leading to the entrepreneur skills; 3) Community network, it is generated by creation of professional learning community (PLC) and knowledge asset with co–operation between schools, local experts, science and non–governmental organization (NGO). Teamwork is made to create science learning and education that can deal with students’ real situation. The application can be used in formal, non-formal and informal education which emphasize on science in everyday life according to economic, social and environmental condition of students.
Keywords: Science education and learning, Local wisdom, Content and curriculum, Pedagogy, Community network
Downloads
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
References
Anwari, Nahdi, M. S., and Sulistyowati, E. (2015). Biological science learning model based on Turgo’s local wisdom on managing biodiversity. Proceedings of International Seminar on Mathematics, Science and Computer Science Education 1708: 030001-1–030001-6.
Ardan, A. S. (2016). The development of bio-logy teaching material based on the local wisdom of Timorese to improve students’ knowledge and attitude of environment in caring the preservation of environment. International Journal of Higher Educaion 5(3): 190–199.
Aikenhead, G. (2006). Cross–cultural science teaching: Rekindling traditions for Aboriginal students. In Kanu, Y. (Ed.). Curriculum as Cultural Practice: Postcolonial Imaginations. Toronto: University of Toronto.
Byant, J. (1995). Science Anytime: Teacher’s Guide. Orlando: Harcourt Brace & Company.
Chen, D., and Stroup, W. (1993). General system theory: toward a conceptual framework for science and technology education for all. Journal of Science Education and Technology 2(3): 447–459.
Coll, R. K., and Taylor, N. (2009). Exploring international perspectives of scientific literacy: An overview of the special Issue. International Journal of Environmental and Science Education. 4(3): 197–200.
Chogsarit, R. (2003). Local Toys: Thai Local Wisdom and Science. Bangkok: National Metal and Materials Technology Center.
Dahsah, C., and Pruekpramool, C. (2016). Using community resources as funds of knowledge to promote science learning in Thailand. In Chiu, M. H. (Ed.). Science Education Research and Practice in Asia: Challenges and Opportunities. Singapore: Springer.
de Haan, G., Borman, I., and Leicht, A. (2010). The midway point of the UN decade of education for sustainable development: Where do we stand? International Review in Education 56 (Special Issue): 199–372.
Erinosho, S. Y. (2013). Integrating indigenous science with school science for enhanced learning: A Nigerian example. International Journal for Cross–Disciplinary Subjects in Education 4(2): 1137–1142.
Hande, V. C. (2012). Understanding the indigenization and hybridization of the science curriculum: The model of culturally relevant science education in Thailand and Japan. The Work of the 2011/2012 API Fellows.
Hartini, S., Helda, M., and Dewantara, D. (2017). The effectiveness of physics learning material based on south Kalimantan local wisdom. The 4th International Conference on Research, Implementation, and Education of Mathematics and Science (4th ICRIEMS). AIP Conference Proceedings: 1868: 070006-1–070006-7.
Johnson, J. T., Howitt, R, Cajete, G., Berkes, F., Louis, R. P., and Kliskey, A. (2016). Weaving indigenous and sustainability sciences to diversify our methods. Sus-tainability Science 11: 1–11.
Jones, G., and Jones, M. (2014). Cambridge IGCSE Biology Coursebook 3rd ed. United Kingdom: Cambridge University.
Kanhadilok, P., and Watt, M. (2013). Western science and local Thai wisdom: Using museum toys to develop Bi–Gnosis. Canadian Journal of Science, Mathematics and Technology Education 13(1): 22–48.
Kasemsan, M. (2018). Bioblitz activity report in Bang Kha Chao. Retrieved from http://greenworld.or.th/wild_watch_category/bioblitz/, February 9, 2018.
Kurniawati, A. A, Wahyuni, S., and Putra, P. D. A. (2017) Utilizing of comic and Jember’s local wisdom as integrated science learn-ing materials. International Journal of Social Science and Humanity 7(1): 47–50.
Mazzocchi, F. (2006). Western science and traditional knowledge. European Molecular Biology Organization Reports. 7(5): 463–466.
Mhakure, D., and Mushaikwa, N. (2014). Science teachers’ indigenous knowledge identities. Mediteranean Journal of Social Sciences 5(20): 1554–1563.
Ministry of Education. (2008). Core Curriculum of Fundamental Curriculum 2007. Bangkok: Cooperative Thai Agriculture. (in Thai)
Ministry of Education. (2017). Learning standard and indicator for the learning area of science and mathematics and geography in the learning area of society religion and culture (improved version in 2017). Retrieved from http://opec.go.th/ckfinder/ userfiles/files/general/123(2).pdf, June 24, 2018 (in Thai)
National Education Act. (2010). Educational System and the Course of Education. Retrieved from https://person.mwit.ac.th/ 01-Statutes/NationalEducation.pdf, June 24, 2018 (in Thai)
Northern Development Foundation (NDF) and Huayhin Lad Community. (2011). Climate change, trees and livelihood: a case study on the carbon footprint of a Karen community in Northern Thailand. Retrieved from unfccc.int/resource/docs/2012/smsn/ngo/240.pdf, February 2, 2018
Nurkhalisa, S. and Ummayah, F. F. D. (2015). Etse-Module "the benefits of acidic bases in life" ethnoscience based demak society in the utilisation of lime. International Journal of Science and Research 6(7): 1396–1400.
Pewnim, K., Ketpichainarong, W., and Ruen-wongsa, P. (2010). Bringing science to community: A STS–based learning on biocontrol for secondary school students. The International Journal of Learning. 17(4): 29–44.
Pitiporntapin, S. (2015). Learning Strategies for Science and Society in 21st Century. Samutprakan: Neva Education. (in Thai)
Puongsomlee. (2005). Mind. In. Wasee, P. (Ed.). Nature of Everything: Access to All Truth. Bangkok: The Homeland Foundation. (in Thai)
Ratana–Ubol, A. (2016). Enhancing local wisdom through lifelong learning in Thailand. Culture, Biography & Life–long learning 2(2): 57–68.
Roth, R. (2004). Spatial organization of environment knowledge: conservation conflicts in the inhabited forest of northern Thailand. Ecology and Society 9(3): 5.
Sangsri, S., Chuangching, C., Chaitawip, D., Pasisuwan, N., Buntawee, B., Chanpira, S. et al. (2008). The Study of Local Wisdom Model in Children and Youth Development by the Participatory Process of the School and Community. Complete Research Report subsidized by the Thailand Research Fund (TRF). Retrieved from https://elibrary.trf.or.th/project_content TRFN.asp?PJID=RDG51E0012, June 24, 2018. (in Thai)
Santigrobhikkhu. (2005). Mind. In. Wasee, P. (ED. Nature of Everything: Access to All Truth. Bangkok: Love the Homeland Foundation. (in Thai)
Satthasupakun, F., Thamaphiban, W., and Boonyapithak, I. (2016). The development of learning units on local wisdom plants using scientific search process for lower secondary students under the primary educational service area 3 office in Choairong district, Narathiwat province. Princess of Naradhiwas Journal of Humanities and Sociel Sciences 3(1): 37–46.
Setiawan, B., Innatesari, D. K, Sabtiawan, W. B., and Sudarmin. (2017). The development of local wisdom–based natural science module to improve science literation of students. Journal Pendidikan IPA Indonesia 6(1): 49–54.
Shimplee, K. (2012). Management System Model in Wicker’s Local Wisdom. Ph.D. Thesis, Faculty of Environment and Society. Bangkok: National Institute of Development Administration (NIDA).
Sirirat, T. (2018). Interviewed in January 26, 2018 (in Thai).
Snively, G. (1990). Traditional native Indian beliefs, cultural values, and science instruction. Canadian Journal of Native Education 17: 44–59.
Snively, G., and Corsiglia, J. (2000). Discovering indigenous science: Implications for science education. Science Education 85(1): 6–34.
Sudarmin, Febu, R., Nuswowati, M., and Sumarni, W. (2017). Development of ethnoscience approach in the module theme substance additives to improve the cognitive learning outcome and student's entrepreneurship. Journal of Physics: Conference series. 824(1): 1–14.
Sukkumnoed, D. (2018). Interviewed in January 26, 2018 (in Thai).
Susilawati, S., Fikriyah, F., and Saefudin, A. (2017). Science education based on Cirebon local culinary food. International Journal of Islamic and Civilizational Studies 3(1): 42–49.
Swayze, N. (2011). Engaging Indigenous urban youth in environmental learning: The importance of place revisited. M.Ed. thesis in Curriculum, Teaching and Learning. Winnipeg: University of Manitoba.
Tiacharoen, S., Wangthanomsak, M., Onsampant, S., Tonwimonrat, S., Suksodkew, V., Rattanasiraprapha, N., and Insak, S. (2017). The model of knowledge management for local wisdom in school towards creative economic development and sustainable community. Veridian E-journal, Silapakorn University 3: 1371–1392. (in Thai)
Tinnaluck, Y. (2004). Modern science and native knowledge: Collaborative process that opens new perspective for PCST. Quark 32: 70–74.
Torri, M., and Laplante, J. (2009). Enhancing innovation between scientific and indigenous knowledge: Pioneer NGOs in India. Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine 5(29): 1–12.
Wahyuni, S. (2015). Developing science learning instruments based on local wisdom to improve students’ critical thinking skills. Jurnal Pendidikan Fisika Indonesia 11(1): 1–7.
Webster, N. (2018). Merriam–Webster's collegiate dictionary, 11th ed. Retrieved from https://www.merriam-webster.com/shop-dictionaries/dictionaries/collegiate-dictionary-eleventh-edition, February 9, 2018.
Wongsamun, C., Martwanna, N., Taechaprasertwitaya, P., and Charoenkornburi, S. (2012). Integration of local knowledge into teaching–learning activities of agricultural subjects in primary education. International Journal of Environmental and Rural Development. 3(2): 38–42.
Whyte, K. P., Brewer, J. P., and Johnson, J. T. (2016). Weaving indigenous science, protocols and sustainability science. Sustainability Science 11: 25–32.
Yuenyong, C., and Narjaikaew, P (2009). Scientific literacy and Thailand science education. International Journal of Environmental & Science Education 4(3): 335–349.