ทักษะการให้คำปรึกษาผู้ป่วยด้านยาในสถานการณ์จำลองทางเภสัชกรรมปฏิบัติในนิสิตเภสัชศาสตร์ Medication Counseling Skills in Pharmacy Students in Simulated Pharmacy Practice Scenarios

Abstract

บทคัดย่อ ทักษะการสื่อสารและการให้คำปรึกษาด้านยา เป็นทักษะที่สำคัญสำหรับช่วยค้นหาและแก้ไขปัญหาด้านการใช้ยาของผู้ป่วยที่ยังคงมีอัตราสูงในปัจจุบัน โดยเฉพาะในผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังและการใช้ยาหลายขนานร่วมกัน ซึ่งนิสิตเภสัชศาสตร์บางรายยังขาดทักษะดังกล่าวอยู่ วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินทักษะของนิสิตเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 5 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในการให้คำปรึกษาด้านยาแก่ผู้ป่วยจากสถานการณ์จำลองทางเภสัชกรรมปฏิบัติโดยมุ่งเน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง วิธีการศึกษา: การวิจัยแบบสำรวจเชิงพรรณนาในนิสิตเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 5 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปีการศึกษา 2563 ทั้งหมดจำนวน 67 คน โดยให้นิสิตสวมบทบาทเป็นเภสัชกรและให้คำปรึกษาด้านยาแก่ผู้ป่วยตามสถานการณ์จำลองทางเภสัชกรรมปฏิบัติที่กำหนด แสดงผลการศึกษาเป็นความถี่และร้อยละ ผลการศึกษา: นิสิตเภสัชศาสตร์ชั้นปีที่ 5 มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปีการศึกษา 2563 มีผลสัดส่วนประเด็นคำพูดที่เหมาะสมเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 44.07±8.67 และสัดส่วนประเด็นคำพูดที่ไม่เหมาะสมเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 3.23±6.64 ร้อยละประเด็นคำพูดที่เหมาะสมของนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตร์เภสัชกรรมเท่ากับ 42.21±7.08 และนิสิตหลักสูตรการบริบาลทางเภสัชกรรมคิดเป็นร้อยละ 47.62±10.35 ร้อยละประเด็นคำพูดที่ไม่เหมาะสมของนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตร์เภสัชกรรม เท่ากับ 3.79±7.07 และนิสิตหลักสูตรการบริบาลทางเภสัชกรรมคิดเป็นร้อยละ 2.17±5.74 สรุป: นิสิตยังคงมีปัญหาในการให้คำปรึกษาด้านยาแก่ผู้ป่วยโดยยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง ทั้งในแง่การค้นหาปัญหา การเชื่อมโยงความรู้พื้นฐานด้านยาในการอธิบายผู้ป่วย และการแก้ไขปัญหาโดยมุ่งเน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง ดังนั้นจึงควรนำผลการศึกษาไปพัฒนาและปรับปรุงหลักสูตรการศึกษา เพื่อพัฒนาทักษะและความรู้ในการให้คำปรึกษาด้านยาโดยมุ่งเน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลางของนิสิตต่อไป   คำสำคัญ: ทักษะการให้คำปรึกษาด้านยา, การมุ่งเน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง, ทักษะการสื่อสาร, นิสิตเภสัชศาสตร์                 Abstract Communication and medication counseling skills are important for identifying and solving drug-related problems, which remain highly prevalent, especially among elderly patients with chronic diseases and polypharmacy. However, some pharmacy students still lacked these skills. Objective: To evaluate medication counseling skill of fifth-year pharmacy students, Srinakharinwirot University, Academic Year 2020, in a pharmaceutical simulation practice with a patient-centered approach. Method: This observational descriptive study was conducted among 67 fifth-year pharmacy students enrolled at the Faculty of Pharmacy, Srinakharinwirot University during the 2020 academic year. The students were assigned the role of pharmacists giving drug counseling to patients. The results were presented as frequencies and percentages. Result: the fifth-year pharmacy students, Srinakharinwirot University had an average ratio of appropriate speech issues 44.07±8.67% and the average proportion of inappropriate speech issues was 3.23±6.64%. The inappropriate speech of pharmaceutical science students was 42.21±7.08%, and pharmaceutical care students was 47.62±10.35%. The proportion of inappropriate speech of pharmaceutical science students was 3.79±7.07% and pharmaceutical care students were 2.17±5.74%. Conclusion: The fifth-year pharmacy students of Srinakharinwirot University still had problems in giving drug counseling to patients based on the patient-centered approach, either finding problems or linking basic knowledge of medicine in explaining patients with problem solving. These finding should be used to develop the curriculum to improve students’ skills and knowledge in patient-centered medication counseling.   Keywords: medication counseling skill, patient-centered approach, communication skill, pharmacy student