Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm Journal for Pharmacy, Pharmaceutical Science and Health Science en-US Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 1905-3460 <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ลิขสิทธิ์</span></strong><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> (Copyright)</span></strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 6pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ถือเป็นสิทธิ์ของไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ การนำข้อความใด ๆ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของต้นฉบับไปตีพิมพ์ใหม่จะต้องได้รับอนุญาตจาก</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt;" lang="TH">เจ้าของ</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ต้นฉบับและวารสารก่อน</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: CordiaNew;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></strong></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ความรับผิดชอบ</span></strong><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> (Responsibility)</span></strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 6pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์ ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์</span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span> ผลของกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัดต่อความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า: การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มเปรียบเทียบ https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14188 <p><strong>บทคัดย่อ</strong></p> <p><strong>วัตถุประสงค์เพื่อ</strong><strong>:</strong> (1) เพื่อเปรียบเทียบความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัด (2) เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้าระหว่างกลุ่มได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัดและกลุ่มควบคุม <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong>การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม<strong> </strong>กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่างมีจำนวนทั้งหมด 60 คน เป็นผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป ในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุจังหวัดปทุมธานี เลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม โดยการสุ่มเข้ากลุ่ม กลุ่มละ 30 คน โดยกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัด จำนวน 10 ครั้ง สัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการทำวิจัยคือ 1) โปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัด 2) แบบประเมินความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเอง ตรวจสอบคุณภาพของเครื่องมือทั้งหมดด้วยการหาความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่านและวิเคราะห์ความเที่ยงของแบบประเมินความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเอง มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ 0.83 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบค่าที (t-test) <strong>ผลการศึกษา:</strong> 1) คะแนนเฉลี่ยความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองในกลุ่มทดลอง หลังการได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัด สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p&lt;.001) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองก่อนและหลังการทดลองของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัดสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p&lt;.001) <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> ผลการวิจัยครั้งนี้สนับสนุนว่าโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัดเพิ่ม ความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองของสูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า พยาบาลจิตเวชสามารถนำโปรแกรมกลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่ร่วมกับศิลปะเพื่อการบำบัดไปใช้เป็นการบำบัดอีกทางเลือกหนึ่งเพื่อส่งเสริมความผาสุกทางใจและการเห็นคุณค่าในตนเองของสูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้าได้</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>:</strong> กลุ่มบำบัดตามหลักอริยสัจสี่, ศิลปะเพื่อการบำบัด, ความผาสุกทางใจ,การเห็นคุณค่าในตนเอง, ผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า</p> <p><strong>Abstract </strong></p> <p><strong>Objective:</strong> To compare (1) To compare the mental well-being and self-esteem of the elderly with depression before and after receiving the Four Noble Truths group therapy program with therapeutic arts (2) To compare the differences in mental well-being and self-esteem among the elderly with depression between the groups receiving the Four Noble Truths therapy group program with therapeutic arts and the control group. <strong>Methods:</strong> This A randomized controlled study. The sample consisted of 60 elderly, aged 60 years and older at Pathumthani Social Welfare Development Center, Thailand. The samples met the inclusion criteria and were randomly assigned to the experimental and control groups, with 30 people in each group. The experimental group participated in the Four Noble Truths with Therapeutic art for 10 sessions, three time per week, with each session lasting 60 minutes, whereas the control group received routine care. The research instruments were: 1) the Four Noble Truths with Therapeutic art, which were content validated by 3 experts; and 2) Psychological well-being and Self- esteem assessment for Thai version. The reliability of these questionnaires was determined with a Cronbach’s alpha coefficient of .83. The data were analyzed using descriptive statistics and t-test. <strong>Results:</strong> The research findings were as follows: 1) the mean score for Psychological well-being and Self- esteem among the elderly in the experimental group after participating in the Four Noble Truths with Therapeutic art was significantly higher than that before participating in the program at a statistical significance(p&lt;.001). 2) The mean difference in Psychological well-being and Self- esteem among the between the pretest and posttest in the experimental group after participating in the Four Noble Truths with Therapeutic art was significantly higher than the mean difference in Psychological well-being and Self- esteem in the control group at a statistical significance (p&lt;.001). <strong>Conclusions: </strong>The findings of this study suggest that the Four Noble Truths group therapy program in combination with art for enhancing therapy Mental Well-Being and Self-Esteem of Depression Elderly. Psychiatric nurses can use the Four Noble Truths group therapy program with therapeutic arts as an alternative therapy to promote mental well-being and self-esteem in older adults with depression.<strong></strong></p> <p><strong>Keywords: </strong>The Four noble truths, therapeutic art,<strong> </strong>Psychological well-being, self-esteem, elderly with depression.</p> Aurawan Janmanee Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 360 369 ผลของการใช้แอปพลิเคชันในโทรศัพท์มือถือตรวจสอบขนาดยาความเสี่ยงสูงเทียบกับการคำนวณด้วยมือ Effects of A Mobile Phone Application in Examining Dosage of High Alert Drugs Compared with Manual Calculation https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14891 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อเปรียบคะแนนที่ได้และเวลาที่ใช้ตรวจสอบขนาดยาความเสี่ยงสูงในใบสั่งยาสมมติระหว่างการใช้แอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือและการคำนวณด้วยมือ <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การวิจัยแบบ cross-over design ที่มี two-period (ก่อนและหลัง washout period), two-sequence (ใช้แอปพลิเคชันตามด้วยการคำนวณด้วยมือ กับการคำนวณด้วยมือตามด้วยแอปพลิเคชัน), two-method (วิธีที่ใช้แอปพลิเคชันและวิธีคำนวณด้วยมือ) กลุ่มตัวอย่างเป็นเภสัชกร 31 คน ที่ทำงานในโรงพยาบาลทั่วไปและโรงพยาบาลศูนย์ 5 แห่ง ดำเนินการวิจัยในช่วงธันวาคม พ.ศ. 2558 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2559 โดยสร้างแอปพลิเคชันสำหรับโทรศัพท์มือถือระบบแอนดรอยด์ โดยแอปพลิเคชันแสดงขั้นตอนการคำนวณอย่างละเอียด แล้วสร้างคำสั่งใช้ยาในใบสั่งยาสมมติพร้อมคำถามประกบใบสั่งยาให้เภสัชกรตรวจสอบขนาดยาว่าเหมาะสมหรือไม่ โดยทดสอบยาความเสี่ยงสูง 6 ชนิด คือ dobutamine, dopamine, potassium chloride, nicardipine, nitroglycerine และ norepinephrine โดยแสดงการคำนวณเป็น (1) อัตราการให้ยา (ml/hr) (2) ขนาดยาที่ผู้ป่วยควรได้รับ (µg/kg/min) และ (3) ขนาดยาที่ใช้กับผู้ป่วยรายนั้น ๆ (mg) โดยใช้ใบสั่งยา 7 ใบที่มีความยากง่ายใกล้เคียงกันสำหรับแต่ละวิธีตรวจสอบขนาดยา ให้เภสัชกรตรวจสอบขนาดยาทั้ง 7 ใบแล้วจับเวลาและให้คะแนนผลการตรวจสอบ เปรียบเทียบคะแนนที่ทำได้ถูกต้อง (เต็ม 7 คะแนน) และเวลาเป็นวินาทีโดย ANOVA <strong>ผลการศึกษา:</strong> คะแนนตรวจสอบขนาดยาส่วนมากมีค่า 6 คะแนนขึ้นไป และไม่ต่างกันทั้งในแง่ period, sequence หรือ method แต่เวลาที่ใช้ต่างกันคือ ช่วงแรก (1,014.65 วินาที) ใช้เวลามากกว่าช่วงที่สอง (852.90 วินาที) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value = 0.002) และแอปพลิเคชัน (649.06 วินาที) น้อยกว่าการคำนวณด้วยมือ (1,218.48 วินาที) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.001) <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> แอปพลิเคชันบนโทรศัพท์มือถือช่วยให้การตรวจสอบขนาดยาความเสี่ยงสูงได้ดีพอ ๆ กับการคำนวณด้วยมือ แต่ลดเวลาการทำงานได้มาก</p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> แอปพลิเคชัน, โทรศัพท์มือถือ, ตรวจสอบขนาดยา, ยาความเสี่ยงสูง</p> <p>... </p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p><strong>Objectives:</strong> To compare scores and times in examining prescribed doses of high-alert drugs (HADs) in prescriptions between mobile phone application and manual calculation. <strong>Methods:</strong> This cross-over study tested two-period, two-sequence (application use followed by manual calculation and vice versa) and two-method (application and manual calculation) effects on scores and time in examining prescribed doses of 6 HADs (dobutamine, dopamine, potassium chloride, nicardipine, nitroglycerine and norepinephrine). Sample was 31 pharmacists working in 5 general hospitals and medical centers. The study was conducted from December 2015 to March 2016. The developed android application displayed all calculation steps. With each method, pharmacists examined (1) rate of administration (ml/hr) (2) dose per kg per min and (3) total dose (mg) in 7 prescriptions along with questions with comparable difficulty. Scores (total of 7 points) and time (in seconds) were recorded and statistically tested using ANOVA. Questionnaire on desirable characteristics the application was filled at the end of the experiment and presented as percentage. <strong>Results:</strong> Total scores on examining the prescribed doses were mostly more than 6 points with no statistical difference regarding differences in period, sequence or method. Time used in the first period (1,014.65 seconds) was longer than that in the second period (852.90 seconds) with statistical significance (<em>P</em>-value = 0.002), and that with application use (649.06 seconds) was shorter than that with manual calculation (1,218.48 seconds) with statistical significance (<em>P</em>-value &lt; 0.001). <strong>Conclusion:</strong> Mobile phone application offered performance in examining prescribed doses of HADs comparable to that of manual calculation but with a shorter time.</p> <p><strong>Keywords:</strong> application, mobile phone, dose examination, high alert drug</p> <p> </p> Thammanoon Srisomboon Panarat Sangjam Charoen Treesaj Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 395 404 ปัจจัยทำนายพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของผู้ต้องขังชายที่ติดเชื้อเอชไอวี ในเรือนจำเขตกรุงเทพมหานคร Factors Predicting Health Promoting Behaviors of Male Prisoners Living with HIV in Prisons, Bangkok, Thailand https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14433 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อศึกษาพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของผู้ต้องขังชายที่ติดเชื้อเอชไอวีและปัจจัยทำนายพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพดังกล่าว <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนายมีกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ต้องขังชายที่ติดเชื้อเอชไอวี ในเรือนจำเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 200 ราย ที่ได้มาจากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เก็บข้อมูลระหว่างเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 โดยใช้แบบสอบถามที่กลุ่มตัวอย่างตอบเองครอบคลุมข้อมูลความมีคุณค่าในตนเอง การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรม การรับรู้ความสามารถของตนเอง การสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพของผู้ต้องขังชายที่ติดเชื้อเอชไอวีโดยรวมอยู่ในระดับสูง เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพด้านความรับผิดชอบต่อสุขภาพ ด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคล และด้านการพัฒนาทางจิตวิญญาณอยู่ในระดับสูง ส่วนด้านกิจกรรมทางกายและด้านการจัดการความเครียดอยู่ในระดับปานกลาง โดยปัจจัยการรับรู้ความสามารถของตนเอง (<em>b</em> = 0.409) การรับรู้อุปสรรค (<em>b</em> = -0.170) การรับรู้ประโยชน์ (<em>b </em>= 0.374) และการสนับสนุนทางสังคม (<em>b</em> = 0.248) สามารถร่วมทำนายพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพได้ร้อยละ 47.1 (<em>R<sup>2</sup></em> = 0.482, <em>R<sup>2</sup><sub>adj</sub></em> = 0.471, <em>P</em>-value = &lt; 0.001) <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> ผู้บริหาร พยาบาล และบุคลากรที่ปฏิบัติงานในเรือนจำ สามารถส่งเสริมพฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพในกลุ่มผู้ต้องขังชายที่ติดเชื้อเอชไอวี โดยพัฒนาโปรแกรมที่เพิ่มการรับรู้ความสามารถของตนเองและการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติพฤติกรรม ลดการรับรู้อุปสรรคในการปฏิบัติพฤติกรรม ร่วมกับการส่งเสริมเครือข่ายที่เพิ่มการสนับสนุนพฤติกรรมสุขภาพ </p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> ผู้ต้องขังชาย, พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพ, โรคติดเชื้อเอชไอวี </p> <p>...</p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p><strong>Objective: </strong>To determine the health promoting behaviors of male prisoners living with HIV and to determine factors predicting those behaviors. <strong>Method: </strong>This study is predictive correlational research. Multi-stage random sampling was used to recruit 200 male prisoners living with HIV in prisons Bangkok. Data collection was carried out from July to September 2021 using self-administered questionnaires consisted of a self-esteem questionnaire, a perceived benefits questionnaire, a perceived barriers questionnaire, a perceived self- efficiency questionnaire, a social support questionnaire, and a health promoting behaviors questionnaire. <strong>Results:</strong> The results revealed that the overall of the health promoting behaviors of male prisoners living with HIV was at a high level. The health responsibility, interpersonal relation, and spiritual growth dimensions were rated at high levels. While physical activity and stress management dimensions were rated at medium level. The perceived self-efficacy (<em>b</em> = 0.409), the perceived barriers (<em>b</em> = -0.170), the perceived benefits (<em>b </em>= 0.374), and the perceived social support (<em>b </em>= 0.248), could predict 47.1% of the variance accounted for the overall of the health promoting behaviors (<em>R<sup>2</sup></em> = 0.482, <em>R<sup>2</sup><sub>adj</sub></em> = 0.471, <em>P</em>-value = &lt; 0.001). <strong>Conclusion:</strong> The administrators, nurses, and other health personnel who work in prisons should address for enhancing the health promoting behaviors of male prisoners living with HIV through program development by focusing on improving the perceived self-efficacy and benefits of the behaviors, decreasing perceived barriers to action, and also encouraging social networks to support.</p> <p><strong>Keywords: </strong>Male Prisoners, Health Promoting Behaviors, HIV<span style="text-decoration: line-through;"> </span></p> Pongpon Noodonsai Wannarat Lawang Pornnapa Homsin Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 386 394 ผลของโปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษ สารเคมีกำจัดศัตรูพืชในเกษตรกร อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก Effects of Health Literacy Promoting Program on Pesticide Poisoning Prevention Behaviors among Agricultural Workers, Ongkharak District, Nakhon Nayok Provinceก https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14301 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>: </strong>เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษสารเคมีกำจัดศัตรูพืชในเกษตรกร <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> ในการวิจัยกึ่งทดลองนี้ กลุ่มตัวอย่างเป็นเกษตรกรผู้ปลูกข้าวและไม้ดอกไม้ประดับ อ.องครักษ์ จ.นครนายก จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองซึ่งร่วมโปรแกรมเสริมความรอบรู้ฯ และกลุ่มเปรียบเทียบได้รับคู่มือป้องกันการแพ้พิษสารเคมี กลุ่มละ 30 คน โปรแกรมเสริมความรอบรู้ฯ มี 6 กิจกรรม และติดตามกระตุ้นทางออนไลน์และเยี่ยมบ้านเกษตรกร 4 ครั้ง ประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษสารเคมีกำจัดศัตรูพืช ที่ก่อนโปรแกรม และที่สัปดาห์ที่ 8 (หลังโปรแกรม) และ 12 (ติดตามผล) ทดสอบความแตกต่างของคะแนนความรอบรู้และคะแนนพฤติกรรมระหว่างสองกลุ่มที่ก่อนโปรแกรม หลังโปรแกรม และตอนติดตาม โดยใช้ Independent t-test และ repeated measure analysis of variance <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพที่สูงขึ้นและสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบทั้งตอนหลังโปรแกรม และตอนติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษสารเคมีสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบทั้งตอนหลังโปรแกรม และตอนติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) <strong>สรุป</strong><strong>: </strong>โปรแกรมส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพสามารถเพิ่มคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพและคะแนนพฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษสารเคมีกำจัดศัตรูพืชต่างจากการให้ความรู้แบบให้อ่านคู่มือด้วยตนเองในบรรดาเกษตรกรผู้ปลูกข้าวและไม้ดอกไม้ประดับ </p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> พฤติกรรมการป้องกันการแพ้พิษสารเคมีกำจัดศัตรูพืช, ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, เกษตรกร, เกษตรกรผู้ปลูกข้าว, เกษตรกรผู้ปลูกไม้ดอกไม้ประดับ</p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p><strong>Objective:</strong> To examine effects of health literacy promoting program on health literacy and pesticide poisoning prevention behaviors among agricultural workers. <strong>Method:</strong> In this quasi-experimental study, participants were 60 agricultural workers of rice and garden plant growers in Ongkharak district, Nakhonnayok province. Thirteen participants attended the health literacy training for pesticide poisoning prevention (test group) while the other 30 participants received a handbook on pesticide poisoning prevention. The health literacy training had 6 activities and 4 follow-up visits. Participants were assessed on health literacy and behavior of pesticide poisoning prevention before the raining, at week 8 post-training, and week 12 (follow-up). Differences in health literacy and the behavior between the two groups before and after the training, and at follow-up were tested using independent t test and repeated measure analysis of variance. <strong>Results:</strong> The mean score of health literacy of test group the intervention group was significantly increased and higher than that of the control group both after the training and at follow-up (<em>P</em>-value &lt; 0.05). In addition, the mean score of the behavior of the test group was significantly increased and higher than that of the control group both after the training and at follow-up (<em>P</em>-value &lt; 0.05). <strong>Conclusion:</strong> Health literacy training program increased the scores of health literacy and behavior of pesticide poisoning prevention when compared with the handbook on pesticide poisoning prevention among agricultural workers of rice and garden plant growers.</p> <p><strong>Keywords:</strong> pesticide poisoning prevention behaviors, health literacy, agricultural workers, rice growers, garden plant growers </p> Siriporn Somboon Thanakorn Panyasaisophon Chakrit Numsarapadnuk Weena Yupu Sipapa Pummarak Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง FACTORS INFLUENCING PREVENTION OF ACUTE EXACERBATION IN PATIENTS WITH CHRONIC OBSTRUCTIVE PULMONARY DISEASE https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14295 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong> เพื่อศึกษาการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง</p> <p><strong> วิธีการศึกษา </strong>การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนาย โดยปัจจัยที่ศึกษาอิทธิพลทำนายประกอบด้วย การรับรู้ความรุนแรงของการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน การรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน และภาวะซึมเศร้า<strong> </strong>กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ที่เป็นโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และมีประสบการณ์การเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันอย่างน้อย 1 ครั้ง ในรอบ 1 ปี ที่มาตรวจติดตามอาการที่แผนกผู้ป่วยนอกอายุรกรรม และคลินิกโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ของโรงพยาบาลสมุทรปราการ 108 ราย คัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป เเบบประเมินการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้โอกาสเสี่ยง การรับรู้สมรรถนะแห่งตน ภาวะซึมเศร้า และการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน <strong> </strong></p> <p><strong>ผลการศึกษา</strong> กลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันโดยรวมเท่ากับ 44.76 (<em>SD = </em>4.81) ปัจจัยด้านการรับรู้สมรรถนะแห่งตน การรับรู้โอกาสเสี่ยง การรับรู้ความรุนแรง และภาวะซึมเศร้า สามารถร่วมกันทำนายการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันได้ ร้อยละ 53 (<em>adj.</em> <em>R<sup>2</sup></em> = .53, <em>p </em>&lt; .001) การรับรู้สมรรถนะแห่งตนมีอำนาจการทำนายการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลันมากที่สุด (β = .67<em>, p </em>&lt; .001) รองลงมาได้แก่ การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน (β = .21<em>, p </em>= .007)</p> <p><strong>สรุป</strong> เป็นแนวทางการพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน ส่งเสริมการรับรู้สมรรถนะแห่งตนในการป้องกันการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน และ การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน เพื่อลดอุบัติการณ์การเกิดอาการกำเริบเฉียบพลัน ภาวะแทรกซ้อน และอัตราการเสียชีวิต</p><p><strong>Abstract: </strong></p> <p><strong> Objective: </strong>To assess the prevention of acute exacerbation (AE) and explore its influencing factors</p> <p><strong> Method:</strong> This study is a predictive research. The influencing factors of prevention of AE include the perceived severity of AE, perceived vulnerability of AE, perceived self-efficacy in the prevention of AE, and depression. The sample was people diagnosed with COPD who had experience of acute exacerbation at least one time during their annual visit at the outpatient department of medicine and COPD clinic at the Samutprakarn hospital. A total of 108 participants were selected by simple random sampling. The research instruments included the demographic data questionnaire, the perceived severity questionnaire, the perceived vulnerability questionnaire, the perceived self-efficacy questionnaire, the Thai geriatric depression scale, and the prevention of AE questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and multiple regression analysis.</p> <p><strong> Results: </strong>The results showed that the mean score of prevention of AE was 44.76 (<em>SD</em> = 4.81). Factors including prevention of AE, perceived self-efficacy in preventing of AE, perceived vulnerability of AE, perceived severity of AE, and depression explained 53% in the variance of the prevention of AE in COPD patients (<em>adj.</em> <em>R<sup>2 </sup></em>= 53, <em>p</em> &lt; .001). The perceived self-efficacy in prevention of AE was the most predictable variable for the prevention of AE (β = .67, <em>p</em> &lt; .001), followed by the perceived vulnerability of AE (β = .21, <em>p</em> = .007).</p> <p><strong> Conclusion:</strong> The findings provide information as a guide for development a program to promote the prevention of AE by enhancing self-efficacy in the prevention of AE and increasing perceived vulnerability of AE in COPD patients. These can reduce the incidence of AE, complications, and mortality among this population.</p> <p><strong>Keywords: </strong>Acute exacerbation of Chronic obstructive pulmonary disease, Perceived Self-efficacy, Perceived vulnerability, Prevention of acute exacerbation<em> </em></p> <p><strong> </strong></p> Saranrat Songkhao Khemaradee Masingboon Chutima Chantamit-O-Pas Panicha Ponpinij Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 335 343 ความชุกของการจงใจทำร้ายตนเองในวัยรุ่นไทยและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง: การประยุกต์ใช้สำหรับผู้เฝ้าระวัง Prevalence of Deliberate Self-harm among Thai Adolescents and Associated Factors: Implications for Gatekeepers https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14211 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>: </strong>เพื่อศึกษาความชุกและความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยลักษณะส่วนบุคคล และครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับการจงใจทำร้ายตนเองในวัยรุ่นไทย <strong>วิธีการศึกษา:</strong> เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่างคือ เยาวชนชาวไทย 360 คนที่อายุ 15 - 19 ปี เพื่อกรอกแบบสอบถามแบบไม่เปิดเผยตัวตน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอนเพื่อคัดเลือกผู้เข้าร่วมที่ศึกษาในโรงเรียนมัธยมในภาคเหนือของประเทศไทย รวบรวมข้อมูลในช่วงกรกฎาคม 2562 ถึงมกราคม 2563 ประเมินการจงใจทำร้ายตนเองโดยใช้แบบสอบถาม Deliberate Self-Harm Inventory-10-Item Version Revised (DSHI-9r) ทดสอบความสัมพันธ์ด้วยการทดสอบการถดถอยโลจิสติก <strong>ผลการศึกษา:</strong> พบว่าอัตราความชุกของพฤติกรรมการจงใจทำร้ายตนเองในวัยรุ่นไทยอยู่ที่ 91.7% โดยส่วนใหญ่วัยรุ่นชายและวัยรุ่นในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 มีแนวโน้มพฤติกรรมการจงใจทำร้ายตนเอง (<em>P</em>-value &lt; 0.05 for both) และพบว่าวัยรุ่นที่พ่อแม่ไม่อยู่ด้วยกันและที่รายได้ครอบครัวไม่เพียงพอก็มีแนวโน้มพฤติกรรมการจงใจทำร้ายตนเองเช่นกัน (<em>P</em>-value &lt; 0.05 for both) <strong>สรุป:</strong> ความชุกของการจงใจทำร้ายตนเองในวัยรุ่นไทยสูงสูงมาก และสัมพันธ์กับเพศชาย, เรียนในชั้นปีต้น, พ่อแม่ไม่อยู่ด้วยกัน และรายได้ครอบครัวไม่เพียงพอ</p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> วัยรุ่น, การจงใจทำร้ายตนเอง, ระดับชั้น, สถานภาพสมรสของพ่อแม่, รายได้ครอบครัวพอเพียง<span style="text-decoration: line-through;"> </span></p> <p> </p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p><strong>Objective</strong><strong>:</strong> To determine the prevalence and explore associated socio-demographic factors that predicted deliberate self-harm (DSH) among Thai adolescents. <strong>Methods</strong><strong>:</strong> We recruited 360 adolescents aged 15 - 19 years old to complete an anonymous self-report questionnaire. A multi-stage random sampling was used to recruit participants who studied in high schools in northern Thailand. Data collection for the cross-sectional study was carried out from July 2019 to January 2020. DSH was measured using the Deliberate Self-Harm Inventory-10-Item Version Revised (DSHI-9r). Logistic regression was conducted to test the associations. <strong>Results</strong><strong>:</strong> The results revealed a 91.7% prevalence rate of DSH behaviours among the Thai adolescents. Being male, studying in Mathayom 4 (i.e., grade 10), parents not living together, and having insufficient household income were more likely to have DSH (<em>P</em>-value &lt; 0.05 for both). <strong>Conclusion</strong><strong>:</strong> The prevalence of DSH among Thai adolescents was high and it was associated with being male, lower academic year, having parents not living together, and having insufficient household income.</p> <p><strong>Keywords:</strong> adolescents, deliberate self-harm, grade level, parents’ marital status, sufficiency of household income</p> Arunothai Singtakaew Nujjaree Chaimongkol Pairatana Wongnam Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 326 334 ผลของการให้ความรู้ด้านสุขภาพต่อความรอบรู้ทางสุขภาพและโภชนาการและพฤติกรรมการรับประทานอาหารในวัยผู้ใหญ่ตอนปลายและผู้สูงอายุไทย Effect of Health Education on Health and Nutrition Literacy and Food Consumption Behavior in Thai Late Older Adult and Elders https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14424 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p><strong>ว</strong><strong>ัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อศึกษาผลของการให้ความรู้ต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพและโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ใหญ่ตอนปลายและผู้สูงอายุไทย <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การวิจัยกึ่งทดลองแบบหนึ่งกลุ่ม แบบเปรียบเทียบก่อน-หลัง เลือกผู้ใหญ่ตอนปลายและผู้สูงอายุ 50 คนแบบเฉพาะเจาะจง ให้ความรู้ด้านโภชนาการและสุขภาพพร้อมกิจกรรมภายในเวลา 1 ชั่วโมง รวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและโภชนาการ และแบบประเมินพฤติกรรมการบริโภคอาหาร โดยประเมินก่อนเรียน และในอีก 4 สัปดาห์หลังเรียน เปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพและโภชนาการ และคะแนนพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่ก่อนและหลังการเรียนด้วยสถิติ paired t test <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> คะแนนความรอบรู้ด้านสุขภาพและโภชนาการเพิ่มขึ้นจาก 6.30 คะแนน (เต็ม 7 คะแนน) เป็น 11.20 คะแนน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value = 0.001) คะแนนพฤติกรรมการบริโภคอาหารดีขึ้นในด้านโปรตีน คาร์โบไฮเดรท ผักในกลุ่มที่มีน้ำมันหอมระเหย และผลไม้ ขนมและเครื่องดื่มรสหวานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> การให้ความรู้ด้านสุขภาพที่เน้นโภชนาการช่วยเพิ่มความรอบรู้ด้านสุขภาพและโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคอาหารในผู้ใหญ่ตอนปลายและผู้สูงอายุไทย</p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> การให้ความรู้ทางสุขภาพ, ความรอบรู้สุขภาพและโภชนาการ, พฤติกรรมการบริโภคอาหาร, วัยผู้ใหญ่ตอนปลาย, ผู้สูงอายุไทย</p> <p><span style="text-decoration: line-through;">...</span></p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p><strong>Objective</strong>: To determine effects of health education on health and nutrition literacy and food consumption behavior in Thai late older adults and elders. <strong>Method</strong>: This quasi-experiment one-group pre-post research recruited 50 Thai late older adults and elders with a purposive sampling. The health education program was a one-hour with lecture and activities. Data were collected using questionnaires of demographic characteristics, health and nutrition literacy, and food consumption behavior before and 4 weeks after the program. Scores of health and nutrition literacy and food consumption behavior between before and after the program were compared using paired t test. <strong>Results</strong>: Scores of health and nutrition literacy significantly increased from 6.30 to 11.20 points (<em>P</em>-value = 0.001). Food consumption was significantly improved in protein, carbohydrate, vegetable with essential oil, and sweet fruit, dessert and soft drink at a significance level of 0.05. <strong>Conclusion</strong>: Health education improved health and nutrition literacy and food consumption behavior to in Thai late older adult and elders.</p> <p><strong>Keywords:</strong> health education, health nutrition and nutrition literacy, food consumption behaviour, Thai late older adult, Thai elders</p> Vanida Visuthipanich Wanid Duangdech Wimonwan Lertwongpaopun Sivalap Sukpaiboonwat Aotrip Ratniyom nattawara chaneiam Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 370 377 ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไตในผู้ที่มีภาวะไตเรื้อรังระยะที่ 1 - 3 Factors Influencing Behavior for Delaying Progression of Kidney Impairment among Patients with Chronic Kidney Disease Stage 1 – 3 https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14354 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อศึกษาพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไตในผู้ที่มีภาวะไตเรื้อรังระยะที่ 1 - 3 และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมดังกล่าว ได้แก่ การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ ความรอบรู้ทางสุขภาพ และการได้รับข้อมูลจากบุคลากรสุขภาพ <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การศึกษาแบบความสัมพันธ์เชิงทำนาย กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่มีภาวะไตเรื้อรังระยะที่ 1 - 3 ที่รับบริการ ณ คลินิกโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โรงพยาบาลสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมาจำนวน 105 รายจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไต การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ ความรอบรู้ทางสุขภาพ และการได้รับข้อมูลจากบุคลากรสุขภาพ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนาและสถิติการถดถอยพหุคูณ <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> คะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไตของกลุ่มตัวอย่างเท่ากับ 41.29 คะแนน โดยการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ (β = 0.394) การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย (β = 0.201) การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ (β = -0.215) และความรอบรู้ทางสุขภาพ (β = 0.203) ร่วมกันทำนายพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไตได้ร้อยละ 35.3 (R<sup>2 </sup>= 0.353, <em>P</em>-value &lt; 0.001) <strong>สรุป: </strong>การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ การรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้าย การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ และความรอบรู้ทางสุขภาพมีอิทธพลต่อพฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไต ซึ่งอาจใช้พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมได้</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>:</strong> พฤติกรรมชะลอความเสื่อมของไต, โรคไตเรื้อรัง, การรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ, การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ, ความรอบรู้ทางสุขภาพ, โรคไตวายระยะสุดท้าย </p> <p>...</p> <p><strong>Objective: </strong>To examine behaviors for delaying progression of kidney impairment and its influencing factors among patients with chronic kidney disease (CKD) stage 1 - 3. <strong>Method: </strong>This predictive correlational research reruited 105 participants receiving care at a non-communicable disease clinic at a university hospital in Nakhonratchasima province, Thailand by the random sampling. Data were collected using demograpic characteristics questionnaire and the questionnaire to measure the behavior to delay kidney progression, perceived susceptibility of end-stage renal disease (ESRD), perceived benefits of performning the behavior, perceived barriers to performing the behavior, health literacy, and information provided by healthcare providers. Descriptive statistics and multiple regression analysis were used to analyze data. <strong>Results: </strong>The average score of the behavior to delay kidney progression behavior was 41.29 points. Perceived benefits (β = 0.394), perceived barriers (β = -.215), health literacy (β = 0.203), and perceived susceptibility to ESRD (β = 0.201) could explain 35.3% of the variance of the behavior (R<sup>2 </sup>= 0.353, <em>P</em>-value &lt; 0.001). <strong>Conclusion: </strong>Perceived benefit, perceived barrier, health literacy and perceived susceptibility to ESRD were influencing the behaviro to delay the progression to ESRD. The finding could be used in developing programs to enhnce such behavior.</p> <p><strong>Keywords: </strong>behavior for delaying progression kidney impairment, chronic kidney disease, perceived benefit, perceived barrier, health literacy, end-stage renal disease </p> Nudchaporn Doommai Panicha Ponpinij Saifone Muangkum Khemmaradee Masingboon Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 378 385 Association of genetic factors and non-genetic factors with Carbamazepine-induced cutaneous adverse drug reactions in Thai patients https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14297 <span lang="EN-US"><strong><span lang="EN-US">Background: </span></strong>Carbamazepine (CBZ) is a drug with an important role in treatment of epilepsy, neuropathic pain and bipolar disorders. However, CBZ-induced cutaneous adverse drug reactions (cADRs) is a major problem for the use of this drug. It is well known that patients with HLA-B*15:02 allele have the significant risk for severe cADRs i.e. </span><span lang="EN-US">Stevens Johnson syndrome (SJS/TEN) and toxic epidermal necrolysis (TEN). The association of other alleles and CBZ-induced SJS/TEN or maculopapular eruption (MPE) are not clear in Thai population due to the lack of studies and low incidences of such cADRs. </span><strong><span lang="EN-US">Objective: </span></strong><span lang="EN-US">To investigate the association of HLA class I including non-genetic factors with carbamazepine-induced SJS/TEN or MPE in Thai patient. <strong>Methods:</strong> This was a retrospective case-control study in Thai patients who had previously received carbamazepine at Neurological Institute of Thailand during 2007-2017. The total of study groups consisted of 89 participants, including 16 patients with SJS/TEN, 22 patients with MPE, and 51 patients as CBZ-tolerant control. The medical records were reviewed and genetic markers were analyzed. <strong>Result:</strong> There were association between HLA-B*15:02 and HLA-A*02:03 and carbamazepine-induced SJS/TEN was observed (OR=14; p &lt;0.001; 95%CI, 3.66-53.53 and OR=5.46; p=0.022; 95%CI, 1.30-22.80, respectively). HLA-B* 51:01 was shown to be associated with CBZ-induced MPE (OR=4.71; p=0.049; 95%CI, 1.01-21.83). No no-genetic factors including age, dose, concurrent potential interacting drugs and history of drug allergy are associated with CBZ-induced cADRs.<strong>Conclusion:</strong> This study demonstrated that the HLA class I gene was associated with SJS/TEN and MPE rash from carbamazepine. The assoication of non-genetic factors cannot be concluded from this study because it needs to be answered in future studies with more power.</span> Thapanat Nakkrut Chonlaphat Sukasem Sarawut Oo-puthinan Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 352 359 Efficacy and Safety of Bumrunglohit (Blood Tonic Pharmacopoeia) with Ferrous Fumarate to Increase Blood Concentration https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14269 <p><strong>Introduction</strong> : This research is a study of Blood tonic formula, which is a drug formula registered in the national list of essential drugs.</p> <p><strong>Objective</strong> : The objective of this study is to study the efficacy and safety of a blood tonic formula with ferrous fumarate on increasing blood concentration.</p> <p><strong>Medthod</strong> : This is a randomized controlled trial (RCT) with 62 healthy female volunteers at Somdej Phra Phutthalertla Hospital in Samut Songkhram Province are divided into 2 groups: the experimental group who received blood tonic drugs, 31 people, and the control group, who received ferrous fumarate, 31 people, by taking the drug for 30 consecutive days and follow-up with clinical symptoms assessment and blood test results.</p> <p><strong>Results</strong> : The results are analyzed by independent t-test and Analysis of Covariance: ANCOVA. Blood concentrations of the group receiving blood tonics and the group receiving ferrous fumarate are not significantly different. As for safety, it is found that blood test results and clinical symptoms assessment before and after receiving the drug are normal.</p> <p><strong>Conclusion</strong> : Show that the blood tonic formula effect on the blood concentration level is not different from the modern drug used to treat people with anemia. However, more studies are needed in a larger population or patients with anemia directly and take longer to take the drug.</p> <table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0"><tbody><tr><td width="99" valign="top"><p><strong>Keyword: </strong></p></td> <td width="756" valign="top"><p>Blood tonic formula, ferrous fumarate, blood concentration<strong> </strong></p> <p><strong> </strong></p></td></tr></tbody></table> wannee promdao Supalak Fukkham Sunjai Sangvichien Warunya Arunotayanun Thanya Promsorn Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 344 351 การสนับสนุนของครอบครัวกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองของผู้สูงอายุต่อไวรัสโคโรนา 2019 Family Support on Self-care Behavior of the Elderly Against the Coronavirus Disease 2019 https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14705 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p>สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง องค์การอนามัยโลกได้ประกาศให้โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เป็นภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขระหว่างประเทศ โดยเฉพาะการระบาดในปัจจุบัน พบว่า การติดเชื้อง่ายขึ้น อาการรุนแรง และเสียชีวิตมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มผู้สูงอายุ ซึ่งถือได้ว่าเป็นประชาชนกลุ่มเสี่ยงต่อการติดเชื้อ และหากมีการติดเชื้อจะมีอาการรุนแรงมากกว่าวัยอื่น ๆ นอกจากนี้โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ยังส่งผลกระทบต่อผู้สูงอายุทั้งในด้านสุขภาพกาย สุขภาพจิต ด้านสังคม และด้านจิตวิญญาณ และจากสถานการณ์ดังกล่าว การสร้างเสริมพฤติกรรมในการป้องกันตนเองจากการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้สูงอายุเป็นเรื่องที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยครอบครัวถือเป็นเป็นปัจจัยที่มีความสำคัญอย่างมากต่อการปฏิบัติพฤติกรรมของผู้สูงอายุ ดังนั้น การสนับสนุนของครอบครัวจะช่วยให้ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากไวรัสโคโรนา 2019 ส่งผลให้ผู้สูงอายุลดการติดเชื้อ ลดความรุนแรงในการเจ็บป่วย และการเสียชีวิตจากไวรัสโคโรนา 2019</p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> การสนับสนุนของครอบครัว, พฤติกรรมการป้องกันตนเอง, ผู้สูงอายุ, ไวรัสโคโรนา 2019</p> <p>...</p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p>Coronavirus disease 2019 has spread widely. The World Health Organization has declared the coronavirus disease 2019 an international public health emergency. Especially in the current outbreak, it is found that the infection is easier, the symptoms are severe, and the deaths are even more, especially among the elderly. They have a higher risk of infection and their symptoms are more severe than others. Coronavirus disease 2019 affects the elderly’s physical, mental, social and spiritual health. Self-care behavior in the elderly against the coronavirus disease 2019 is very important. The family is considered a very important factor to encourage the behavior of the elderly. Family support cold help the elderly adopt self-care behaviors against the Coronavirus disease 2019. Such self-care behavior could help the elderly to reduce the infection, severity of the illness, and death from the disease.</p> <p><strong>Keywords: </strong>family support, self-care behavior, elderly, coronavirus disease 2019</p> พัชรี ราษีกฤษ กานดา มั่นคง Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 414 426 กรณีศึกษาการเสียชีวิตหลังจากการให้วัคซีน COVID-19 ขนานที่สองรายแรกในประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับเนื้อตายเน่าของแขนขา Second Dose of A COVID-19 Vaccine Related Lower and Upper Limb Gangrene: The First Report of Death Case in Thailand https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14415 <p>ในขณะผู้ที่ได้รับวัคซีนมีจำนวนมากขึ้นสอดคล้องกับรายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ประเภทรุนแรงก็มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ยังไม่มีรายงานการเกิดลิ่มเลือดที่เกี่ยวข้องกับเนื้อตายเน่าของแขนขาจากการให้วัคซีนขนานที่สอง กรณีศึกษานี้เป็นรายงานการขาดเลือดเฉียบพลันหลังจากการฉีดวัคซีน COVID-19 บริเวณแขนและขา ในหญิงอายุ 74 ปีที่มีความดันโลหิตสูงเรื้อรังและไขมันในเลือดสูง โดยอาการและอาการแสดงทางคลินิกที่เกี่ยวข้องกับการขาดเลือดของขาส่วนล่างเริ่มขึ้นสองสัปดาห์หลังจากได้รับวัคซีนโควิด-19 ขนานที่สอง</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>เนื้อตายเน่า, ขนานที่สอง, วัคซีนโควิด-19, เสียชีวิต, กรณีศึกษา</p> <p>...</p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p>A growing number of vaccinated people are increasingly reporting severe adverse events. Thrombosis involving gangrene of limbs have not been reported for the second dose yet. Here we report a case of acute lower limb ischemia following COVID-19 vaccination in a 74-year-old female with chronic hypertension and hyperlipidemia. The clinical symptoms and signs related to lower limb ischemia started two weeks after the second dose of the different COVID-19 vaccine.</p> <p><strong>Keywords: </strong>gangrene, second dose, COVID-19 vaccine, death, case report</p> tulakarn nakpun Piyamas Napornram Patchareeya Poonyasanthan Bunnasorn Techajumlernsuk Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 405 408 ภาวะลองโควิดกับแนวทางการดูแลสุขภาพ Long COVID and Health Care https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14820 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p>ขณะที่ทั่วโลกกำลังต่อสู้กับการระบาดระลอกที่สองของโรคติดเชื้อโคโรนา 2019 (โรคโควิด-19) ที่มาจากเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่ป่วยเป็นโรคนี้ทั้งที่มีอาการเจ็บป่วยฉับพลันแบบรุนแรงและไม่รุนแรงต่างรายงานอาการที่คงอยู่นานหลายเดือนหลังจากฟื้นตัว ซึ่งเรียกอาการผิดปกตินี้ว่า ภาวะลองโควิด (Long COVID) การศึกษาในปัจจุบันเกี่ยวกับภาวะลองโควิดนี้เกิดจากเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 นั่นเอง แม้ยังไม่มีหลักฐานที่แน่นอน มีเพียงสมมุติฐานที่เชื่อว่าเกิดจากกระบวนการอักเสบต่อเนื่องระยะยาวในระบบต่างๆ ของร่างกาย หรืออาจเกิดจากภาวะภูมิต้านทานต่อตนเอง (Autoantibody) ที่ส่งผลให้เกิดอาการได้ทั้งร่างกายและจิตใจ และเกิดได้กับหลายระบบในร่างกาย อาการที่พบบ่อยที่สุดที่รายงานในการศึกษาจำนวนมาก ได้แก่ อาการเหนื่อยง่าย ส่วนอาการอื่น ๆ พบได้หลากหลายแปรเปลี่ยนไปตามการศึกษา การดูแลสุขภาพในผู้ที่มีอาการเหล่านี้มีทั้งรักษาตามอาการที่บ้าน หรือการไปตรวจติดตามรักษากับแพทย์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งยังคงมีข้อจำกัด เนื่องจากเป็นโรคใหม่ ความรู้เกี่ยวกับผลกระทบระยะยาวและทางเลือกในการรักษายังคงต้องมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนโรคร่วมต่างๆ ที่ส่งผลให้เกิดอาการ สิ่งสำคัญคือ การทำความเข้าใจในปัจจัยสาเหตุ ลักษณะอาการ วิถีการฟื้นตัว ตลอดจนการดูแลรักษาในระยะยาว เพื่อระบุความต้องการด้านการดูแลสุขภาพอย่างเหมาะสม และการตอบสนองที่จำเป็นในการกำหนดนโยบายการดูแลสุขภาพที่มีประสิทธิภาพต่อการดูแลผู้ป่วยอย่างต่อเนื่อง บทความนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับภาวะลองโควิด (Long COVID) และแนวทางการดูแลสุขภาพที่มาจากการทบทวนวรรณกรรม เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีในการดูแลสุขภาพของผู้ป่วยที่มีภาวะลองโควิดในอนาคตต่อไป</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>ภาวะลองโควิด, โควิด-19, การดูแลสุขภาพ</p> <p>...</p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p>While the world was grappling with the second wave of coronavirus-19 (COVID-19) outbreaks derived from the SARS-CoV-2 virus, most patients with both severe and mild acute illness due to the disease reported symptoms that lasted for months after initial recovery. This condition is called “Long COVID.” Current studies indicate that the disease is caused by SARS-CoV-2 virus, eventhough there is no definite evidence yet. All we have is hypothetical beliefs that Long COVID is caused by long-term inflammatory processes in various systems of the body, or that it may be caused by and autoantibodies resulting in both physical and mental symptoms in many systems. The most common symptoms reported in many studies were fatigue. As for other symptoms, a variety of changes have been found by studies. The self-care of people with this condition can be either symptomatic at home or ongoing follow-ups with a doctor. There are still limitations because the disease is new. Knowledge of the long-term impacts and treatment options continues to evolve, as well as the various comorbidities that result in the condition. The important thing is to gain understanding about the causal factors, symptom characteristics, recovery methods and long-term care to properly identify health care needs. There is a need to formulate effective health care policies for continued patient care. This article aims to present content on Long COVID and health care guidelines based on literature reviews for the health care of patients experienced Long COVID in order to achieve their wellness.</p> <p><strong>Keywords: </strong>Long COVID, COVID-19, Health Care</p> Anongnart Pragobsuk Chutipun Kittijiraphong Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 427 433 อาหารทางการแพทย์สำหรับผู้ป่วยอัลไซเมอร์ Fortasyn® Connect Fortasyn® Connect: Medical Nutrients for Alzheimer’s Disease https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14650 <p><strong>บทคัดย่อ </strong></p> <p>ภาวะโรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์ (Alzheimer’s disease) มีการดำเนินโรคที่ยาวนาน ตั้งแต่ภาวะก่อนมีอาการ (prodromal stage), ระยะปริชานบกพร่องเล็กน้อย (mild cognitive disorder) จนเข้าขั้นภาวะสมองเสื่อม (dementia) ระยะต้น ระยะกลาง และระยะสุดท้ายตามลำดับ การรักษาอัลไซเมอร์ในระยะสมองเสื่อมแล้วนั้น ประกอบด้วยยาที่ปรับสารสื่อประสาท (neurotransmitters) ซึ่งไม่สามารถชะลอโรคได้อย่างแท้จริง ด้วยเหตุว่า ความรู้คิดและการช่วยเหลือตนเองที่แย่ลง มักตามหลังเนื้อสมองที่ฝ่อเหี่ยว มีพยาธิสภาพที่ชัดเจนมากแล้ว หากมีการรักษาที่สามารถแก้พยาธิสภาพได้ก่อนระยะเนื้อสมองฝ่อเหี่ยว อาจสามารถชะลอหรือยืดความเสื่อมถอยทางการรู้คิดได้ ความเสื่อมสลายของประสานประสาท (synaptodegeneration) เป็นกลไกที่เกิดตามหลังการสะสมสาร amyloid อาจเป็นกลไกที่สำคัญของกระบวนการรักษาในอนาคต การสร้างผิวเซลล์ประสาท (neuronal membrane) ผ่านกระบวนการ Kennedy pathway ซึ่งอาศัยสารประกอบสำคัญ อาทิ uridine, choline, phospholipid, docosahexaenoic acid (DHA), eicosapentaenoic acid (EPA), vitamin B12, folate, selenium เป็นต้น การใช้สารประกอบสารอาหารเหล่านี้ มีการศึกษาวิจัยทั้งในระดับก่อนคลินิก (preclinical study) และในระดับคลินิก (clinical study) ได้ผลลัพธ์ที่น่าสนใจ</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>:</strong> ภาวะโรคสมองเสื่อมอัลไซเมอร์, สารสื่อประสาท, ความเสื่อมสลายของประสานประสาท, อาหารทางการแพทย์</p> <p>... </p> <p><strong>Abstract</strong></p> <p>Alzheimer’s disease is a degenerative disease which gets worse by a long process starting from the prodomal stage to mild cognitive disorder to the early, moderate and severe dementia stage. Treatment for Alzheimer’s disease with dementia includes medications to modify neurotransmitters which cannot delay the disease progression. Patients cognitive function and self-care were severely deteriorated after brain atrophy. The treatment before the atrophy could help delay the progression of cognitive function deterioration. Synaptodegeneration is the process that presents early after the Amyloid accumulation. This mechanism could be promising for new treatment modalities. Neuronal membrane promotion by multinutrient formula via Kennedy pathway are investigated in clinical studies. This pathway is associated with various nutrients including uridine, choline, phospholipid, docosahexaenoic acid (DHA), eicosapentaenoic acid (EPA), vitamin B12, folate, and selenium. The use of these nutrients was tested in preclinical and clinical studies and the results have been promising.</p> <p><strong>Keywords: </strong>Alzheimer’s disease, neurotransmitters, synapto-degeneration, medical nutrient</p> <p> </p> <p> </p> Wikrom Warunyuwong Ploylarp Lertvipapath Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4 409 413 Table of Content https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14937 <p><strong>Editorial Note</strong></p> <p>In this <strong>fourth </strong>issue of volume 17, the <strong><em>Journal</em></strong> has been proudly presenting five studies. The disciplines and issues of these research papers were somewhat diverse from applied laboratory work, to clinical practice both for pharmacy and nursing.</p> <p>In this challenging endeavor of the <strong>Thai Pharmaceutical and Health Science Journal</strong>, we are hopeful to better the quality of the articles published. We urge more submissions from international research community, regional and global. We would like to thank in advance for any prospective submissions.</p> <p>&nbsp;</p> <p><strong><em>&nbsp;</em></strong><strong><em>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Editor-in-Chief</em></strong></p> Charoen Treesak Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-12-31 2022-12-31 17 4