Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm Journal for Pharmacy, Pharmaceutical Science and Health Science en-US Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 1905-3460 <span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ลิขสิทธิ์</span></strong><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> (Copyright)</span></strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 6pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoBodyTextIndent" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารนี้ถือเป็นสิทธิ์ของไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ การนำข้อความใด ๆ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของต้นฉบับไปตีพิมพ์ใหม่จะต้องได้รับอนุญาตจาก</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt;" lang="TH">เจ้าของ</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ต้นฉบับและวารสารก่อน</span><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: CordiaNew;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 11pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></strong></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ความรับผิดชอบ</span></strong><strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> (Responsibility)</span></strong><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 6pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;"> </span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span><p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify; text-indent: 36pt; text-justify: inter-cluster; mso-layout-grid-align: none;"><span style="font-family: &quot;Browallia New&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 13pt; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;" lang="TH">ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์ ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากเทคนิคการพิมพ์</span></p><span style="font-family: Times New Roman; font-size: small;"> </span> Editorial note, table of content and instructions for authors https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14528 <p>In this <strong>second </strong>issue of volume 17, the <strong><em>Journal</em></strong> has been proudly presenting 12 studies. The disciplines and issues of these research papers were somewhat diverse from education, applied clinical practice to policy both for pharmacy and nursing.</p> <p>The study entitled “Learning Motivation of Thai Pharmacy Students” reflects the present learning difficulties among undergraduate pharmacy students. Challenges are presented for improvement. The challenges in practicing pharmacists in public hospitals are also presented in the study “Needs and Attitudes of Thai Hospital Pharmacists on Continuing Specialty Education and Training.” This struggle of hospital pharmacy practice in the healthcare system is evident. This trend of specialty education is influenced by the United States hospital pharmacy practice. Whether it is worth of pursuing will be determined in the near future.</p> <p>The use of mobile phone applications has been more popular among the elderly patients. The study “Descriptive Model of a Self-care Mobile Application for Elderly Patients with Hypertension” demonstrates how to develop a practical application with inputs from all stakeholders. In the Covid-19 pandemic, the study “Factors Affecting COVID-19 Prevention Behavior in Community Pharmacies in Chonburi Province, Thailand” reflects the crucial roles and responsibilities of community pharmacy in providing care in everchanging circumstances. Experiences from this pandemic could be useful in handling future catastrophe.</p> <p>In this challenging endeavor of the <strong>Thai Pharmaceutical and Health Science Journal</strong>, we are hopeful to better the quality of the articles published. We urge more submissions from international research community, regional and global. We would like to thank in advance for any prospective submissions.</p> Charoen Treesak Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 i x ยาสีฟันฟอกฟันขาว Whitening Toothpaste https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14546 <p>ความไม่พึงพอใจในสีของฟันและความต้องการให้ฟันมีสีขาวขึ้นทำให้เกิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ยาสีฟันฟอกฟันขาว ยาสีฟันฟอกฟันขาวมีส่วนประกอบสำคัญคือ สารขัดฟัน สารเคมีทำให้ฟันขาว และสารย้อมสีฟัน เพื่อช่วยขัดฟันและทำให้คราบสีที่ติดอยู่จางลง รวมทั้งป้องกันการเกิดคราบบนผิวฟันซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดฟันเหลือง วิธีการประเมินตำรับยาสีฟันฟอกฟันขาวที่สำคัญ คือ การประเมินภายนอกร่างกาย โดยการวัดการลดคราบบนผิวฟันวัวด้วยเครื่องวัดสี และการประเมินภายในร่างกาย โดยใช้อาสาสมัครที่มีคราบบนผิวฟันทำการแปรงฟันด้วยยาสีฟันฟอกฟันขาว และบันทึกระดับความเข้มของคราบบนผิวฟันที่ลดลงตามช่วงเวลาที่ทำการทดลองด้วยเครื่องวัดสี ปัจจุบันมีรายงานการใช้ยาสีฟันฟอกฟันขาวว่าสามารถขจัดคราบเหลืองบนผิวฟันและทำให้ฟันขาวขึ้นได้มากกว่ายาสีฟันผสมฟลูออไรด์ และการเติมสารย้อมสีฟันลงในยาสีฟันสามารถลดคราบบนผิวฟันและส่งเสริมให้ฟันขาว</p> <p>คำสำคัญ: การเปลี่ยนสีฟันเปลี่ยน, ยาสีฟันฟอกฟันขาว, การฟอกสีฟันขาว</p><p>The dissatisfaction in teeth color and the desire for teeth whitening are the reason whitening toothpaste products have been developed. The important ingredients of whitening toothpaste for discoloration improvement, yellow plaque removal and prevention of plaque formation are as follows: abrasives, teeth whitening chemicals and opacifying agent. The major evaluation methods of whitening toothpaste are 1) ex vivo evaluation, for example, the measurement for decreasing plaque on stained cow teeth using colorimeter and 2) in vivo evaluation by recording the decrement of stained teeth of volunteers after brushing with whitening toothpaste using colorimeter. Presently, there is the report indicating that whitening toothpaste is more effective than using fluoride toothpaste in yellow stained teeth surface removal and remaining the whiten teeth. The addition of coloring agent stains on tooth enamel and promotes teeth whitening.</p> <p>Keywords: teeth discoloration, whitening toothpaste, teeth whitening</p><p> </p> Warakon Thammasut Chai-ek Choncheewa Prapansak Toungsuwan Takron Chantadee Thawatchai Phaechamud Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 198 203 บทบาทของฟลูว็อกซามีนในโรคโควิด-19 Fluvoxamine and Its Role in COVID-19 https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14547 <p>การระบาดของโรคอุบัติใหม่โควิด-19 ทำให้เกิดแบบแผนการรักษาเพื่อการกำจัดเชื้อโควิด-19 และการดูแลรักษาผู้ป่วย ยาเดิมที่ประกอบด้วยข้อบ่งใช้ใหม่เป็นทางเลือกที่เร็วที่สุดในการจัดการกับโรคระบาด ปัจจุบันพบว่ายาฟลูว็อกซามีนมีประสิทธิภาพในการรักษา โควิด-19 ซึ่งเป็นยาในกลุ่มต้านการซึมเศร้า มีข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพลศาสตร์ที่ชัดเจน สะดวกต่อการสั่งใช้ยา กลไกของยาฟลูว็อกซามีน ในการรักษา โควิด-19 คือ ป้องกันการแบ่งตัวของไวรัสและลดการสร้างสารไซโตไคน์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลในปัจจุบันยังมีค่อนข้างจำกัด อาจต้องรอผลการศึกษาวิจัยทางคลินิก เพื่อพิสูจน์สมมติฐานในการรักษา โควิด-19 ของยาฟลูว็อกซามีน</p> <p><strong>คำสำคัญ :</strong> โควิด-19, ฟลูว็อกซามี, ยาต้านซึมเศร้า, ไซโตไคน์</p><p>With the advent of the COVID-19 pandemic era, new treatments are needed to eradicate its spread and to heal human society. Familiar medications with new indications may be the fastest way to cope with the pandemic. Fluvoxamine is one such medication that has promising potential. It is a well-known antidepressant with pharmacokinetic and pharmacodynamics properties that make it convenient to use. Its mechanisms of action against virus replication and inflammatory cytokines have been well reviewed, but more clinical trials are needed to prove the hypothesis about its potential role in treating COVID-19.</p> <strong>Keywords</strong>: COVID-19, fluvoxamine, antidepressants, cytokines Wikrom Warunyuwong Ploylarp Lertvipapath Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 204 208 Development and Evaluation of Media Literacy Program on Health Products: A Case Study of Dietary Supplements in High School Students https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14529 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อพัฒนาและประเมินผลของโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อ เรื่อง ผลิตภัณฑ์สุขภาพที่เน้นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ในเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>: </strong>ระยะที่ 1 การพัฒนาโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อฯ ใช้แนวคิดการรู้เท่าทันสื่อร่วมกับหลักการไตรยางค์การศึกษา พัฒนาโดยการสนทนากลุ่มครูและสอบถามความเห็นนักเรียน เพื่อจัดทำแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 4 แผนกิจกรรม จัดทำลงในโปรแกรมแฟลช<sup>®</sup> ดำเนินกิจกรรมสัปดาห์ละ 1 คาบเรียน รวม 4 คาบเรียน ระยะที่ 2 ประเมินผลโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อฯ เป็นการศึกษากึ่งทดลอง โดยมีนักเรียนกลุ่มควบคุม 37 คน และกลุ่มทดลอง 32 คน เป็นนักเรียนชั้นมัธยม 5 จากสองโรงเรียน ทำแบบประเมินการรู้เท่าทันสื่อฯ (ก่อนทดลอง) หลังจากนั้น 1 สัปดาห์ นักเรียนกลุ่มทดลองใช้โปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อฯ และให้นักเรียนทั้งสองกลุ่มทำแบบประเมินการรู้เท่าทันสื่อฯ (หลังทดลอง) อีกครั้ง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ paired t-test เพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงในแต่ละกลุ่ม และสถิติถดถอยเชิงเส้นแบบพหุเพื่อเปรียบเทียบคะแนนหลังการทดลองระหว่างสองกลุ่มโดยควบคุมตัวแปรแปรเพศ คะแนน GPA สะสมเฉลี่ย และคะแนนการรู้เท่าทันสื่อก่อนได้รับโปรแกรม <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>: </strong>คะแนนทักษะการรู้เท่าทันสื่อที่หลังการทดลองในนักเรียนกลุ่มทดลองสูงขึ้นจากก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (10.56 ± 1.58 และ 8.06 ± 1.52 คะแนน, ตามลำดับ, <em>P</em>-value &lt; 0.001) ในขณะที่ในกลุ่มควบคุมนั้นคะแนนไม่ต่างจากกก่อนเริ่มการทดลอง พบว่าคะแนนการรู้เท่าทันสื่อของกลุ่มทดลองกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (10.56 ± 1.58 และ 6.54 ± 2.39 คะแนน ตามลำดับ, <em>P</em>-value &lt; 0.001) <strong>สรุป</strong><strong>: </strong>โปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อต่อผลิตภัณฑ์เสริมอาหารมีผลทำให้นักเรียนมัธยมมีทักษะการรู้เท่าทันสื่อเพิ่มขึ้นกว่าการไม่ได้รับโปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อฯ</p> <p><strong>คำสำคัญ:</strong> การรู้เท่าทันสื่อ, โปรแกรมการรู้เท่าทันสื่อ, ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร, นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย</p><p><strong>Objective:</strong> To develop and test a media literacy program on health products emphasizing dietary supplements in high school students. <strong>Methods:</strong> The 1<sup>st</sup> phase was the media literacy program development based on the concept of media literacy and educational trilogy. Learning activities plans were developed as guided by the information obtained from focus group of the teachers and students. Four learning plans were developed and placed on Flash<sup>®</sup> program. Learning was conducted with 4 weekly sessons. The 2<sup>nd</sup> phase evalued the efficiency of the program. A total of 37 and 32 5<sup>th</sup> grade high school students from 2 schools participated in the experimental and control groups, respectively. Students from both groups complete the test of media literacy before the program. One week later, students in the experimental group took the program. After the program completion, students in both groups complete the test. Data were analyzed using paired test for within-group comparisons, and multiple linear regression controlling for gender, cumulative GPA, and pre-test scores. <strong>Result</strong><strong>s</strong><strong>:</strong> Mean score of media literacy of students in the experimental group after the program increased significantly from that before the program (10.56 ± 1.58 and 8.06 ± 1.52 points, respectively, <em>P</em>-value &lt; 0.001); while scores in the control group did not. After the program, mean score of the experimental group was significantly higher than that of the control group (10.56 ± 1.58 and 6.54 ± 2.39 points, respectively, <em>P</em>-value &lt; 0.001). <strong>Conclusion: </strong>Media literacy program on dietary supplements improved media lieracy scores for high school students when compared with no program.</p> <p><strong>Keywords</strong>: media literacy, media literacy program, dietary supplements, high school students</p> Daotip Jiranivatanont Hathaikan Chowwanapoonpohn Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 95 102 ความต้องการและทัศนคติต่อการศึกษาต่อและฝึกอบรมเฉพาะทาง ของเภสัชกรโรงพยาบาลในประเทศไทย Needs and Attitudes of Thai Hospital Pharmacists on Continuing Specialty Education and Training https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14530 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อสำรวจความต้องการและทัศนคติในการศึกษาต่อและการอบรมเฉพาะทางของเภสัชกรโรงพยาบาลและปัจจัยที่เอื้อและถ่วงโอกาสในการศึกษาต่อ <strong>การศึกษา</strong><strong>:</strong> การศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่าง คือ เภสัชกรโรงพยาบาล สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขทุกระดับ โดยการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ การสำรวจใช้แบบสอบถามชนิดตอบด้วยตนเองโดยถามความต้องการและรูปแบบการศึกษาต่อ และทัศนคติเกี่ยวกับการศึกษาต่อ นำเสนอผลการศึกษาด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติก <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> มีผู้ตอบแบบสอบถาม 451 คน โดยมีเพียง 17.7% ที่เคยเรียนหรือฝึกความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง ส่วนมากต้องการศึกษาในหลักสูตรประกาศนียบัตรระยะสั้น (80.9%) ตามด้วยหลักสูตรเภสัชกรประจำบ้าน (10.9%) ส่วนมากต้องการระยะเวลาในการศึกษาเพียง 4 เดือน (66.5%) ตามด้วย 6 เดือน (18.8%) ส่วนมากคิดว่าผู้อำนวยการโรงพยาบาลและหัวกลุ่มงานเภสัชกรรมมีส่วนร่วมในการวิเคราะห์และวางแผนการส่งเภสัชกรไปศึกษาต่อ โรงพยาบาลส่วนใหญ่ไม่กำหนดให้จำนวนเภสัชกรที่ได้ศึกษาต่อเป็นตัวชี้วัดคุณภาพของโรงพยาบาล (88.5%) ปัจจัยที่สนับสนุนให้เภสัชกรตัดสินใจศึกษาต่อ ได้แก่ ต้องการเพิ่มพูนความรู้ ความเชี่ยวชาญ พัฒนาทักษะดูแลผู้ป่วย รายได้และตำแหน่งที่สูงขึ้น ส่วนปัจจัยถ่วง ได้แก่ จำนวนเภสัชกรไม่เพียงพอที่จะอนุญาตให้ไปเรียน และขาดแคลนเงินทุนสนับสนุน เภสัชกรมีทัศนคติเชิงบวกต่อการศึกษาต่อ ผลการทดสอบความถดถอยโลจิสติกพบว่าเภสัชกรที่มีอายุงานน้อยกว่า 10 ปี เคยเรียนเฉพาะทาง และมีทัศนคติทางบวกต่อการเรียนเฉพาะทางมีความต้องการการศึกษาต่อมากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> เภสัชกรโรงพยาบาลส่วนใหญ่เห็นด้วยว่าการศึกษาต่อและการอบรมเฉพาะทางมีประโยชน์ โดยมีปัจจัยเอื้อหลายอย่าง ส่วนปัจจัยถ่วงมักเป็นผลจากการจัดสรรทรัพยากรมนุษย์ ความต้องการการศึกษาต่อสัมพันธ์อายุงานน้อย การเคยเรียนเฉพาะทาง และทัศนคติทางบวกต่อการเรียนเฉพาะทาง</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>ความต้องการศึกษาต่อเฉพาะทาง, เภสัชกรเฉพาะทาง, เภสัชกรรมโรงพยาบาล</p><p><strong>Objective:</strong> To determine needs and attitudes of hospital pharmacists toward continuing specialty education and training and relevant factors including opportunities and obstacles to pursuing the education. <strong>Methods:</strong> In this cross-sectional descriptive study, participants were pharmacists from all-level hospitals under the Office of Permanent Secretary, Thailand Ministry of Public Health selected by a stratified sampling method. A self-administered questionnaire asked about needs and types of specialty<strong> </strong>education, and attitudes towards the education. Decriptive statistics and logistic regress were used for data analysis. <strong>Results:</strong> Of the 451 participants, only 17.7% had an experience with training program. Most reported the need for the short-term certification program (80.9%), followed by general residency program (12.0%). Most preferred 4 and 6 months of study (66.5% and 18.8%, respectively). Most participants thought that the hospital director and head of pharmacy department involved in the analysis and planning for pharmacist specialty education. Most also reported that hospitals did not use the number of pharmacists with specialty education as an indicator for hospital accreditation (88.5%). Factors supporting pursuing specialty education were the need for advanced knowledge, expertise, and skills for patient care, higher salary, and career advancement. Obstructive factors included a shortage of staff in the pharmacy department and a lack of financial support. Most participants had positive attitude toward the education. Logistic regression analysis revealed that those with less than 10 years of work experience, a history of specialty training, and positive attitude were significantly more likely to have a need for specialty education (<em>P</em>-value &lt; 0.05). <strong>Conclusion</strong><strong>:</strong> Most hospital pharmacists agreed that continuing specialty education and training was beneficial. Both supporting and obstructive factors were found. The need for continuing specialty education was associated with shorter work experience, a history of the training, and positive attitude toward the education.</p> <p><strong>Keywords:</strong> needs for continuing in specialist education, specialist pharmacist, hospital pharmacy</p> Bunnasorn Techajumlernsuk Areewan Cheawchanwattana Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 103 112 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมป้องกันเชื้อโควิด-19 ของร้านขายยาแผนปัจจุบันในจังหวัดชลบุรี Factors Affecting COVID-19 Prevention Behavior in Community Pharmacies in Chonburi Province, Thailand https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14531 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับพฤติกรรม กับความรู้และทัศนคติต่อการป้องกันเชื้อโควิด-19 และสังเคราะห์ข้อเสนอแนะการป้องกัน ของร้านขายยาแผนปัจจุบัน (ข.ย.1) ในจังหวัดชลบุรี <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การวิจัยแบบผสมผสาน รวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 285 คน ด้วยแบบสอบถามซึ่งแบ่งตามสัดส่วนและใช้การสุ่มแบบเป็นระบบ เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพจากผู้ให้ข้อมูล 9 คนโดยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>: </strong>ความรู้และทัศนคติมีความสัมพันธ์ทางบวกต่อพฤติกรรมในการป้องกันเชื้อโควิด-19 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>r</em> = 0.833 และ 0.421 ตามลำดับ, <em>P</em>-value &lt; 0.05) ตามมาตราฐานของการบริการที่ดีทางเภสัชกรรมที่ร้านยาแผนปัจจุบัน ข้อแนะนำที่สังเคราะห์ได้ซึ่งอาจนำไปประยุกต์ใช้ได้ประกอบด้วย 5 หมวด ได้แก่ สถานที่ เครื่องมือ บุคลากร การควบคุมคุณภาพยา และการให้บริการทางเภสัชกรรมในร้านยา <strong>สรุป</strong><strong>: </strong>ความรู้และทัศนคติเป็นปัจจัยที่สัมพันธ์ทางบวกต่อพฤติกรรมในการป้องกันเชื้อโควิด-19<strong> </strong>ดังนั้นหน่วยงานและเครือข่ายความร่วมมือควรมีนโยบายที่ส่งเสริมการพัฒนาความรู้ สร้างเสริมทัศนคติการป้องกันเชื้อโควิด-19 ให้ดียิ่งขึ้น</p> <p><strong>คำสำคัญ </strong><strong>:</strong> ปัจจัย, ความรู้, ทัศนคติ,พฤติกรรม, การป้องกันเชื้อโควิด 19, ร้านขายยาแผนปัจจุบัน, เภสัชกรรมชุมชน</p><p><strong>Objectives</strong>: To determine the relationship between COVID-19 prevention bevavior and knowledge and attitude, and to synthesize recommendations of type I drugstores in Chonburi province, Thailand. <strong>Method: </strong>In this mixed methods research, quantitative data were collected from 285 participants using a survey and systematic sampling; while qualitative data were collected from nine key informants in the interview. Spearman’s rank correlation analysis was used to test the correlations. Content analysis was conducted for qualitative data. <strong>Results: </strong>Knowledge and attitude were positively related to COVID-19 preventive behavior with statistical significance (<em>r</em> = 0.833 and 0.421, respectively, <em>P</em>-value &lt; 0.05). Based on the existing Good Pharmacy Practice, five synthesized recommendations for COVID-19 prevention which could be followed for better COVID-19 control included physical area, tools and equipment, personnel, medicine quality control, and pharmaceutical care. <strong>Conclusion</strong>: COVID-19 preventive behavior was positively related to knowledge and attitude. Thus, knowledge and attitude should be promoted to improve the COVID-19 prevention behavior by responsible agencies.</p> <p><strong>Keywords</strong>: knowledge, attitude, behavior, COVID-19, prevention, community pharmacies, drugstores</p> Pongnuwat Sombutpoothon Yada Reamrimmadun Assadang Polnok Atawit Somsiri Onchuma Nuno Sirinun Kumsri Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 113 122 ความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อการป้องกันการตั้งครรภ์ กับการตั้งครรภ์ของวัยรุ่น The Association of Health Literacy for Pregnancy Prevention with Adolescent Pregnancy https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14532 <p><strong>วัตถุประสงค์: </strong>เพื่อทดสดอบความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อการป้องกันการตั้งครรภ์กับการตั้งครรภ์ของวัยรุ่น <strong>วิธีการศึกษา:</strong> การศึกษาแบบ matched case-control รวบรวมข้อมูลจากหญิงตั้งครรภ์วัยรุ่น (cases) และวัยรุ่นนักเรียนหญิงที่ไม่ได้ตั้งครรภ์ (controls) กลุ่มละ 180 คน ที่อาศัยใน จ.ชลบุรี โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่ตอบด้วยตนเองประกอบด้วยข้อมูลทั่วไป แบบวัดความรอบรู้ทางสุขภาพเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ ซึ่งประกอบด้วย 3 ระดับ 6 ด้าน ได้แก่ 1) ทักษะทางปัญญาระดับพื้นฐาน (ความรู้ความเข้าใจทางสุขภาพ และการเข้าถึงข้อมูลและบริการระดับพื้นฐาน) 2) ทักษะทางสังคมระดับปฏิสัมพันธ์ (การสื่อสารเพื่อความเชี่ยวชาญ และการจัดการเงื่อนไขทางสุขภาพ) และ 3) ทักษะระดับวิจารณญาณ (การรู้เท่าทันสื่อและสารสนเทศ และการตัดสินใจเลือกปฏิบัติที่ถูกต้อง) วิเคราะห์ข้อมูลความสัมพันธ์ระหว่างความรอบรู้ทางสุขภาพระดับพื้นฐาน ระดับปฏิสัมพันธ์ และระดับวิจารณญาณ กับการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นด้วยสถิติ Binary logistic regression <strong>ผลการศึกษา:</strong> วัยรุ่นหญิงที่มีระดับความรอบรู้ทางสุขภาพเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ระดับวิจารณญาณต่ำมีแนวโน้มที่จะตั้งครรภ์สูงเป็นสี่เท่าของวัยรุ่นหญิงที่มีความรอบรู้ทางสุขภาพระดับวิจารณญาณดี [odds ratio (OR) = 4.12, 95% confidence interval (CI) = 1.43, 11.84] การวิเคราะห์ในแต่ละองค์ประกอบทั้ง 6 ด้าน พบว่าวัยรุ่นหญิงที่มีความรู้และความเข้าใจ การจัดการสภาวะสุขภาพ และการรู้เท่าทันสื่อในระดับต่ำมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงที่จะตั้งครรภ์ด้วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ <em>P</em>-value &lt; 0.05 (OR = 4.69, 2.67 และ 2.53 ตามลำดับ) <strong>สรุป:</strong> การเรียนการสอนในโรงเรียนเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นควรมีการจัดรายวิชาที่เน้นความรอบรู้ทางสุขภาพ และเน้นพัฒนาทักษะระดับวิจารณญาณ.</p> <p><strong>คำสำคัญ: </strong>ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, การตั้งครรภ์วัยรุ่น, การป้องกันการตั้งครรภ์,วัยรุ่นหญิง</p><p><strong>Objective: </strong>To examine the relationship between health literacy (HL) for pregnancy prevention and teenage pregnancies. <strong>Method:</strong> This matched case-control study obtained data from 180 pregnant adolescents as cases and 180 non-pregnant female school adolescents as controls in Chon Buri province, Thailand, by the multi-stage sampling method. Questionnaires were used to collect personal information, and to assess sexual behavior and health literacy for pregnancy prevention (HLPP) including three cognitive levels and six components, i.e., 1) functional level (knowledge on health, and access to information skill), 2) interactive level (communication skill, and self-management scale), and 3) critical level (media literacy, and decision skill). Binary logistic regression was used to test associations of functional, interactive, and critical health literacy with adolescent pregnancy. <strong>Results:</strong> Female adolescents with poor critical HL were four times more likely to get pregnant than adolescents with good critical HL [odds ratio (OR) = 4.12, 95% confidence interval (CI) = 1.43, 11.84]. Female adolescents with low knowledge and understanding on health, management of health condition, and media and information literacy were associated with an increase in teenage pregnancy likelihood (OR = 4.69, 2.67, and 2.53, respectively, <em>P</em>-value &lt; 0.05). <strong>Conclusion:</strong> The incorporation of health literacy courses based on critical skills into school education curricula is crucial to prevent teenage pregnancy.</p> <p><strong>Keywords: </strong>health literacy, adolescent pregnancy, pregnancy prevention, female adolescent</p> Rungrat Srisuriyawet Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 123 130 รูปแบบโมบายแอพพลิเคชั่นสำหรับผู้ป่วยสูงอายุโรคความดันโลหิตสูง เพื่อจัดการเกี่ยวกับการดูแลตนเอง Descriptive Model of a Self-care Mobile Application for Elderly Patients with Hypertension https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14533 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่ออธิบายรูปแบบโมบายแอพพลิเคชั่นที่เหมาะสมสำหรับผู้ป่วยสูงอายุโรคความดันโลหิตสูงในการดูแลตนเองตามปัญหาด้านความรู้และพฤติกรรม จากมุมมองของผู้ป่วย บุคลากรทางการแพทย์ และผู้พัฒนาโมบายแอพพลิเคชั่น <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกแบบเห็นหน้ากันกับผู้ให้ข้อมูล 3 กลุ่มซึ่งเก็บข้อมูลในช่วง 1 เมษายน – 31 ธันวาคม 2563 <strong>ผลการศึกษา:</strong> ผู้ให้ข้อมูลทั้งสิ้น 25 คน เป็นผู้ป่วยสูงอายุโรคความดันโลหิตสูง 14 คน บุคลากรทางการแพทย์ 7 คนและผู้พัฒนาโมบายแอพพลิเคชั่น 4 คน จากปัญหาด้านความรู้และพฤติกรรมที่พบ สามารถจัดตามมองค์ประกอบหลักดังนี้ 1) ด้านโครงสร้างหลักของเมนู ได้แก่ ความรู้เรื่องโรค การแปลผลค่าความดัน ความรู้เรื่องยา และการจัดการเกี่ยวกับยาที่ผู้ป่วยได้รับ การเตือนกินยา การเตือนวันนัด ช่องทางติดต่อโรงพยาบาล ข้อมูลผู้ป่วย พิกัดสถานพยาบาล ปุ่มกดเรียกรถพยาบาล และการวัดความเค็มของอาหาร 2) ด้านการออกแบบสื่อสาร สีที่สบายตา ตัวหนังสือขนาดใหญ่ ข้อความสั้นกระชับ มีเสียงหรือวีดิโอ และ 3) ด้านแรงจูงใจในการใช้งาน เน้นถึงประโยชน์ที่ผู้ป่วยจะได้รับ มีคำแนะนำของแพทย์ และไม่มีค่าใช้จ่าย <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> พบองค์ประกอบของรูปแบบโมบายแอพพลิเคชั่นที่จะช่วยให้การออกแบบเฉพาะเพื่อแก้ปัญหาที่ตรงกับความต้องการเกี่ยวกับความรู้และพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วย ตามเป้าหมายการดูแลผู้ป่วยตามแนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในปัจจุบัน</p> <p><strong>คำสำคัญ: </strong>การดูแลตนเอง, ผู้สูงอายุ, โรคความดันโลหิตสูง, โมบายแอพส์, ความต้องการของผู้ป่วย, การผสานมุมมอง, การออกแบบเฉพาะ</p><p><strong>Objective: </strong>To create a descriptive model for a mobile phone application that addresses the knowledge problems and behavioral needs of elderly patients in self-care with hypertension with emerging viewpoints of patients, medical personnel and mobile application developers. <strong>Methods: </strong>This qualitative study used semi-structured, face-to-face, in-depth interviews with three groups of key informants. Data collection was conducted between 1 April and 31 December 2020. <strong>Results: </strong>A total of 25 key informants were 14 elderly patients, 7 medical personnel, and 4 mobile application developers. Three core components emerged from the informants. First, Main Menu Structures included knowledge about hypertension, blood pressure interpretation, medication management and daily reminder, doctor’s appointment reminder, hospital contact channels, patient information, hospital location, emergency call button, and measurement of sodium in food. Second, Design of Mobile Application included eye comfort colors, large text size, short and concise messages including voice or video. Third, Motivation to Use Mobile Application included benefits for the use, doctors’ suggestions, and free-of-charge use. <strong>Conclusion:</strong> Important components for designing application that addresses hypertensive patients’ knowledge and behavior on self-care based on the present hypertension management guideline were found.</p> <p><strong>Keywords: </strong>self-care, mobile applications,elderly, hypertension, patient’s needs, merging viewpoints, custom-designed</p> Rattanaporn Kongkoed Maneerat Rattanamahattana Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 131 141 ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพกับพฤติกรรมสุขภาพ ของผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจ Relationship between Health Belief Perception and Health Behavior of Older Adults with Coronary Artery Disease https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14534 <p><strong>วัตถุประสงค์:</strong> เพื่อศึกษาระดับของพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจ และศึกษาปัจจัยสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพทั้ง 6 ด้านตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ กับพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจ <strong>วิธีการศึกษา:</strong> การศึกษาแบบภาคตัดขวางมีกลุ่มตัวอย่างจำนวน 113 ราย ใช้การสุ่มตัวอย่างแบบง่าย จากผู้สูงอายุที่มาคลินิกอายุรกรรม แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลชลบุรี โดยใช้เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป แบบสัมภาษณ์การรับรู้ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ 6 ด้าน และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจ ทดสอบความสัมพันธ์ด้วยสถิติสัมประสิทธิ์สหพันธ์ของเพียรสันและสถิติสหสัมพันธ์สเปียร์แมน <strong>ผลการศึกษา:</strong> เมื่อตัดกลุ่มตัวอย่างที่มีค่าคะแนน outlier เหลือจำนวน 110 ราย พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ (ร้อยละ 99.1) มีพฤติกรรมสุขภาพระดับสูง (ค่าเฉลี่ย = 53.67 จาก 60 คะแนนเต็ม) พฤติกรรมสุขภาพสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถของตนเองทางบวกระดับสูง (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = 0.811) กับการรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพทางลบระดับสูง (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = -0.811) และการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติทางบวกระดับปานกลาง (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = 0.359) (<em>P</em>-value &lt; 0.001 ทั้งหมด) และสัมพันธ์กับการรับรู้ความรุนแรงทางบวกระดับต่ำ (<em>r</em><sub>Pearson</sub> = 0.200, <em>P</em>-value &lt; 0.05) แต่การรับรู้โอกาสเสี่ยง และการรับรู้สิ่งชักนำให้สู่การปฏิบัติพฤติกรรมสุขภาพไม่สัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพ <strong>สรุป:</strong> พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจมีระดับสูง และสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถของตนเอง การรับรู้อุปสรรคของการปฏิบัติ และการรับรู้ประโยชน์ของการปฏิบัติ สามารถนำสิ่งค้นพบนี้ไปส่งเสริมการสร้างเสริมพฤติกรรมที่เหมาะสมในผู้สูงอายุโรคหลอดเลือดหัวใจได้<span style="text-decoration: line-through;"> </span></p> <p><strong>คำสำคัญ: </strong>ผู้สูงอายุ, โรคหลอดเลือดหัวใจ, พฤติกรรมสุขภาพ, แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ</p><p><strong>Objective:</strong> To determine health behavior of older adults with CAD and the relationships between the six health belief perceptions of Health Belief Model and health behavior. <strong>Methods:</strong> In this cross-sectional study, 113 participants attending the medicine clinic of outpatient department at Chonburi hospital, were selected by simple random sampling. The research instruments were a demographic interview, the health belief perceptions interview with 6 aspects, and the health behavior interview. Correlations were tested by Pearson's product moment correlation and Spearman rank correlation analyses. <strong>Results: </strong>With 3 participants excluded because of being outliers, a total of 110 participants remained in the study. Most of them (99.1%) had a high level of health behaviors (mean score = 53.67 of 60 points). Health behavior was significantly, positively correlated with perceived self-efficacy at a high level (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = 0.811), negatively correlated with perceived barriers at a high level (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = -0.811) and positively correlated with perceived benefits at a moderate level (<em>r</em><sub>Spearman</sub> = 0.359) (<em>P</em>-value &lt; 0.001 for all). Health behavior was significantly, positively correlated with perceived severity at a low level (<em>r</em><sub>Pearson</sub> = 0.200, <em>P</em>-value &lt; 0.05), but not correlated with perceived risk or perceived motivation. <strong>Conclusion:</strong> Health behavior in the elderly with CAD was at a high level, and significantly correlated with perceived self-efficacy, perceived barriers, and perceived benefits. These findings could be used for promoting health behavior in the elderly with CAD.</p> <p><strong>Keywords: </strong>older adults, coronary artery disease (CAD), health behavior, Health Belief Model</p> Pannaphat Sakunsongdej Naiyana Piphatvanitcha Pornchai Jullamate Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 142 150 สถานการณ์การบริหารจัดการวัคซีนและระบบลูกโซ่ความเย็นของบุคลากรสาธารณสุข ในหน่วยบริการปฐมภูมิจังหวัดเชียงใหม่ Situation of Vaccine and Cold-Chain System Management Among Public Health Personnel in Primary Care Units at Chiang Mai Province https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14535 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>: </strong>เพื่อระบุสถานการณ์การบริหารจัดการวัคซีนโดยบุคลากรสาธารณสุขในหน่วยบริการปฐมภูมิจังหวัดเชียงใหม่ และเหตุปัจจัยที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการดังกล่าว <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>: </strong>งานวิจัยแบบผสมผสาน เริ่มจากการสำรวจสถานการณ์โดยใช้แบบสอบถามกับบุคลากรผู้รับผิดชอบงานวัคซีนในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทุกแห่งในจังหวัดเชียงใหม่จำนวน 236 คน เพื่อประเมินการดำเนินงาน ความรู้ของบุคลากร ความพร้อมของสิ่งสนับสนุน และผลกระทบจากลักษณะภูมิประเทศ และสัมภาษณ์เชิงลึกใน 12 คน เพื่อทำความเข้าใจเพิ่มเติมจากผลการสำรวจที่ได้ เก็บข้อมูลระหว่างมิถุนายนถึงตุลาคม 2563 วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา และวิเคราะห์เชิงเนื้อหาสำหรับข้อมูลเชิงคุณภาพ <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>: </strong>บุคลากรผู้รับผิดชอบงานวัคซีนในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลปฏิบัติตามแนวทางการจัดการวัคซีนได้อย่างถูกต้อง แต่มีบางประเด็นที่บางส่วนยังปฏิบัติไม่ถูกต้องมากกว่า 20% เช่น การทำให้น้ำแข็งเริ่มละลาย (conditioning icepack) การบันทึกอุณหภูมิตู้เย็น และการจัดการในกรณีฉุกเฉิน พบว่าบุคลากรขาดความรู้ในเชิงเทคนิคที่เกี่ยวกับการจัดการระบบลูกโซ่ความเย็น เช่น อุณหภูมิในระบบ คุณสมบัติของวัคซีนแต่ละชนิด และการอ่านเครื่องหมาย Vaccine Vial Monitor เป็นต้น การโยกย้ายกำลังคน งบประมาณ และอุปกรณ์ในระบบลูกโซ่ความเย็น สัมพันธ์กับความพร้อมของการบริหารจัดการระบบ หน่วยงานที่กระจายวัคซีนระดับอำเภอสำคัญต่อการสนับสนุนการจัดการวัคซีน <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> บุคลากรผู้รับผิดชอบงานวัคซีนระดับปฐมภูมิในจังหวัดเชียงใหม่สามารถบริหารจัดการวัคซีนและห่วงโซ่ความเย็นได้ดี แต่สามารถพัฒนาเพิ่มเติมในเรื่องความรู้ด้านคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์ที่สัมพันธ์กับการจัดการห่วงโซ่ความเย็น และพัฒนาระบบการสนับสนุนการจัดการด้านกำลังคน งบประมาณ และอุปกรณ์ในระบบลูกโซ่ความเย็นอย่างเหมาะสม</p> <strong>คำสำคัญ: </strong>การบริหารจัดการวัคซีน , ระบบลูกโซ่ความเย็น, โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล, หน่วยบริการปฐมภูมิ<p><strong>Objective:</strong> To determine the situation of vaccine and cold-chain system management at primary care units in Chiang Mai Province and rationale and issues related to the management <strong>Methods: </strong>Mixed method approach was used, starting with a survey of 236 health personnel responsible for vaccine management at sub-district health promoting hospitals, Chiang Mai Province, to access their practice, knowledge, availability of supports, and impacts of the area’s geographics on the vaccine and cold-chain management. The in-depth interview on done with 12 selected personnel. Data were collected from June to October 2020. Descriptive statistics and content analysis were used to analyze quantitative and qualitative data, respectively. <strong>Results: </strong>Survey respondents properly followed vaccine practice guideline; but more than 20% failed to comply with issues such as conditioning icepack, recording refrigerator temperature, and managing cold-chain system in emergency situations. Survey respondents lacked technical knowledge related to vaccine and cold-chain system such as required temperature, vaccine’s specific characteristics, and Vaccine Vial Monitor mark. Healthcare-system factors related to the vaccine and cold-chain management included personnel turnover, and availability of budget and equipment. A district-level vaccine depot was a major support for the system. <strong>Conclusion: </strong>Personnel in sub-district health promoting hospitals, Chiang Mai province followed vaccine and cold-chain management guideline. Technical knowledge on vaccine characteristics related to system operation could be improved. Sub-district hospitals should be provided with manpower, budgetม and equipment for proper cold-chain system.</p> <p><strong>Keywords: </strong>vaccine management, cold chain system, health promoting hospital, primary care unit</p> Fonthiwa Nantasen Puckwipa Suwannaprom Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 151 159 แรงจูงใจทางการเรียนของนักศึกษาเภสัชศาสตร์ไทย Learning Motivation of Thai Pharmacy Students https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14536 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong><strong>:</strong> เพื่อพัฒนาเครื่องมือสำหรับวัดแรงจูงใจทางการเรียนของนิสิตเภสัชศาสตร์ไทย และเพื่อประเมินแรงจูงใจทางการเรียนของนิสิตเภสัชศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 - 6 ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม และเปรียบเทียบแรงจูงใจระหว่างต้นและปลายภาคการศึกษา <strong>วิธีการศึกษา</strong><strong>:</strong> ผู้วิจัยพัฒนาแบบสำรวจแรงจูงใจทางการเรียนของนิสิตเภสัชศาสตร์โดยแปลจาก Modified Archer’s Health Professions Motivation Survey (MAHPMS) ของ Perrot and Deloney (2013) รวมข้อคำถาม 62 ข้อ ประกอบด้วยตัวชี้วัดหลัก 4 ด้านได้แก่ เป้าหมายการเรียนรู้ (3 ด้านย่อย) กลยุทธ์การเรียนรู้ (2 ด้านย่อย) ปัจจัยที่ควบคุมการเรียนรู้ (2 ด้านย่อย) และความยากง่ายของงานที่เลือกทำ (2 ด้านย่อย) โดยใช้ Likert scale 5 ระดับ (1 = เห็นด้วยน้อยที่สุด, 5 = เห็นด้วยมากที่สุด) ได้ทดสอบคุณสมบัติทางจิตวิทยาของเครื่องมือ เก็บข้อมูลในภาคการศึกษา 1/2563 ที่ช่วงต้นและปลายภาคการศึกษา ได้เปรียบเทียบความต่างของคะแนนตัวชี้วัดย่อยของแต่ละตัวชี้วัดหลัก <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>:</strong> เครื่องมือมีความตรงของเนื้อหาและความเที่ยงเชิงความสอดคล้องภายในระดับยอมรับได้ ในนิสิตทุกชั้นปีนั้น คะแนนของการเรียนรู้ในด้านย่อยแบบเพื่อเรียนรู้ กลยุทธ์การเรียนรู้ด้านย่อยแบบเชิงรุก และการควบคุมการเรียนรู้ด้านย่อยแบบปัจจัยภายใน มีค่าสูงกว่าคะแนนของตัวชี้วัดย่อยอื่นในตัวชี้วัดหลักเดียวกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) นิสิตชั้นปีที่ 1 - 5 มีคะแนนของการเลือกงานที่มีความง่ายสูงกว่างานที่มีความยาก แต่นิสิตชั้นปีที่ 6 มีคะแนนการเลือกงานที่มีความยากสูงกว่า ในช่วงปลายภาค นิสิตชั้นปีที่ 1, 4 และ 6 มีคะแนนเป้าหมายการเรียนด้านย่อยแบบไม่มีเป้าหมายเพิ่มสูงขึ้นจากต้นภาคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) ขณะที่นิสิตชั้นปีที่ 2 และ 3 มีคะแนนเป้าหมายการเรียนรู้ด้านย่อยแบบเพื่อเรียนรู้ลดลงจากต้นภาคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) <strong>สรุป</strong><strong>:</strong> เครื่องมือประเมินแรงจูงใจทางการเรียนของนิสิตเภสัชศาสตร์ฉบับภาษาไทยมีคุณสมบัติทางจิตวิทยาที่ยอมรับได้และสามารถวัดแรงจูงใจได้ <strong></strong></p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>แรงจูงใจทางการเรียน, นิสิตเภสัชศาสตร์, การศึกษาทางเภสัชศาสตร์ เครื่องมือวัดแรงจูงใจ</p><p><strong>Objective:</strong> To develop a questionnaire for measuring learning motivation of Thai pharmacy students, to measure learning motivation of 1<sup>st</sup> – 6<sup>th</sup> year pharmacy students of Mahasarakham University, and compare learning motivation at the beginning and the end of the semester.<strong> Methods:</strong> The Modified Archer’s Health Professions Motivation Survey (MAHPMS) of Perrot and Deloney (2013) was translated into Thai language. Of 62 items, 4 domans or indicators consisted of goal orientation (3 sub-domains), learning strategy (2 sub-domains), locus of control (2 sub-domains) and preference for task difficulty (2 sub-domains). The response was a Likert-type ratingscale of 1-least favored, to 5-strongest preference. Psychometri properties were tested. Data were collected in the first semester of the academic year of 2020. Within each domain, scores of sub-domains were compared. <strong>Results:</strong> Content validity and internal consistency reliability of the questionnaire were acceptable. Scores of mastery oriented goal sub-domain of learning goal, meta-cognitive sub-domain of learning strategy, and internal sub-domain of locus of control in students in all years of study were significantly higher than other sub-domains in their respective domain (<em>P</em>-value &lt; 0.05). Students in their 1<sup>st</sup> – 5<sup>th</sup> year had scores of easy task higher than difficult ones; while the opposite was true for the 6<sup>th</sup> year students. At the end of the semester, students in 1<sup>st</sup>, 4<sup>th</sup> and 6<sup>th</sup> year of study had scores of academic alienation sub-domain of learning goal increased (<em>P</em>-value &lt; 0.05), and 2<sup>nd</sup> and 3<sup>rd</sup> year students had scores of mastery oriented goal sub-domain decreased (<em>P</em>-value &lt; 0.05). <strong>Conclusion:</strong> Thai version of the questionnaire for measuring learning motivation of pharmacy students had acceptable psychometric proterties and was able to measure learning motivation.</p> <p><strong>Keywords: </strong>learning motivation, pharmacy students, pharmacy education, motivation assessment tool</p> Pawitra Pulbutr Pimpilas Yodkhoksung Suchanat Ketkaew Kritsanee Saramunee Areerut Leelathanalerk Pornchanok Srimongkol Wanarat Anusornsangiam Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 160 167 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ของกลุ่มเสี่ยงในอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี Factors Related to Health Literacy for Hypertension Prevention among High-risk Individuals in Nadee District, Prachinburi Province https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14537 <p><strong>วัตถุประสงค์</strong>: เพื่อศึกษาระดับและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงของกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงชาวไทย <strong>วิธีการศึกษา</strong>: การวิจัยแบบศึกษาเชิงสหสัมพันธ์ กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง อายุ 18-59 ปี จำนวน 214 คน ในอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป ความเครียด เจตคติต่อการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ปฏิสัมพันธ์กับผู้ให้บริการ การเข้าถึงและใช้บริการทางสุขภาพ และความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง รวบรวมข้อมูลระหว่างธันวาคม พ.ศ. 2563 ถึงมกราคม พ.ศ. 2564 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณนา สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พอยท์ไบซีเรียล <strong>ผลการศึกษา</strong><strong>: </strong>กลุ่มตัวอย่าง มีความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงภาพรวมอยู่ในระดับต่ำ (<em>mean</em> 87.23, <em>SD</em> = 21.92 คะแนน) พบว่าปัจจัยที่สัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ เพศ (<em>r </em>= 0.138, <em>P</em>-value &lt; 0.05) รายได้ (<em>r </em>= 0.202, <em>P</em>-value &lt; 0.05) ความเครียด (<em>r</em> = 0.427, <em>P</em>-value &lt; 0.01) ปฏิสัมพันธ์กับผู้ให้บริการ (<em>r</em> = 0.242, <em>P</em>-value &lt; 0.01) และการเข้าถึงและใช้บริการสุขภาพ (<em>r</em> = 0.242, <em>P</em>-value &lt; 0.01) ส่วนอายุ ระดับการศึกษา และเจตคติต่อการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงมีสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูง <strong>สรุป</strong><strong>: </strong>ประชากรกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงมีความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงในระดับต่ำ และสัมพันธ์กับเพศ รายได้ ความเครียด ปฏิสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงและผู้ให้บริการ และการเข้าถึงและใช้บริการสุขภาพ</p><p><strong>คำสำคัญ: </strong>ปัจจัย, ความรอบรู้ด้านสุขภาพ, กลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูง</p><p><strong>Objective</strong>: To determine level of and factors associated with health literacy for hypertension prevention among a high-risk Thai population. <strong>Method</strong>: In this correlation research, 214 individuals in Nadee district, Prachinburi province, who were at a high risk of hypertension were recruited using the multistage random sampling technique. Research instruments were questionnaires to gather data for demographic information, stress, attitude toward hypertension prevention, relationship between at the high-risk group and provider, access to care and use of health care services, and health literacy. Data collection was conducted from December, 2020 to January, 2021. Descriptive statistics, Pearson’s product moment correlation and point biserial correlation were used to analyze the data. <strong>Results</strong>: Health literacy for hypertension prevention was found to be at a poor level (<em>mean </em>= 87.23<em>, SD </em>= 21.92). Health literacy for hypertension prevention was significantly correlated with sex (<em>r </em>= 0.138, <em>P</em>-value &lt; 0.05) income (<em>r </em>= 0.202, <em>P</em>-value &lt; 0.05) stress (<em>r</em> = 0.427, <em>P</em>-value &lt; 0.01) relationship between the high-risk group and providers (<em>r</em> = 0.242, <em>P</em>-value &lt; 0.01), and access to care and use of health care services (<em>r</em> = 0.242, <em>P</em>-value &lt; 0.01). Age, education level and attitude toward hypertension prevention were not significantly correlated with health literacy. <strong>Conclusion:</strong> Among the high-rsik individuals for hypertension, health literacy for hypertension prevention was at a poor level and significantly associated with sex, income, stress, relationship between the high-risk group and providers, and access to care and use of health care services.</p> <p><strong>Keywords</strong>: Factors/ Health literacy/ risk of hypertension group</p><p> </p> Supaporn Mongkolmoo Chanandchidadussadee Toonsiri Pornnapa Homsin Copyright (c) 2022 Thai Pharmaceutical and Health Science Journal - วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ 2022-06-30 2022-06-30 17 2 168 175 ผลของการบริบาลทางเภสัชกรรมต่อความเหมาะสมในการสั่งใช้ยา สำหรับผู้ป่วยสูงอายุ: การศึกษาเชิงทดลองแบบสุ่ม Effects of Pharmaceutical Care on Appropriateness of Medication Prescribing for Elderly Patients: A Randomized Controlled Trial https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14538 <p><strong>วัตถุประสงค์: </strong>เพื่อประเมินผลของการให้บริบาลทางเภสัชกรรมต่อความเหมาะสมในการสั่งใช้ยาสำหรับผู้ป่วยสูงอายุ <strong>วิธีการศึกษา: </strong>การศึกษาทางคลินิกแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมโดยใช้ Screening tool of older people’s prescriptions (STOPP) criteria version 2 และ American Geriatrics Society (AGS) Beers Criteria หรือ Beers criteria 2015 เพื่อใช้พิจารณารายการยาที่อาจไม่เหมาะสม (potentially inappropriate medications; PIMs) ในผู้ป่วยสูงอายุที่มีโรคเรื้อรังและรับยาต่อเนื่องที่คลินิกโรคเรื้อรัง โรงพยาบาลอุตรดิตถ์ จำนวน 234 ราย ถูกสุ่มเข้าไปในกลุ่มทดลองซึ่งได้รับการบริบาลทางเภสัชกรรมหรือกลุ่มควบคุมที่ได้รับการบริการตามแนวทางปกติ เปรียบเทียบโอกาสในการเกิด PIMS โดยสถิติ multilevel logistic regression ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยทดสอบตัวแปรที่อาจรบกวนผลลัพธ์ด้วย <strong>ผลการศึกษา: </strong>ผู้ป่วยในกลุ่มทดลองมีโอกาสได้รับรายการยา PIMs น้อยกว่ากลุ่มควบคุมเป็น 0.22 เท่า (adjusted OR = 0.22, 95% CI: 0.06 - 0.78, <em>P</em>-value = 0.019) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม <strong>สรุป : </strong>การบริบาลทางเภสัชกรรมต่อความเหมาะสมในการสั่งใช้ยาสำหรับผู้ป่วยสูงอายุที่เข้ารับการรักษาต่อเนื่องในโรงพยาบาลอุตรดิตถ์โดยใช้ Beers criteria 2015 และ STOPP criteria version 2 ทำให้สามารถค้นหาและลดการสั่งใช้ยาที่เป็น PIMs ได้</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>:</strong> การสั่งยาที่ไม่เหมาะสม, ผู้สูงอายุ, Beers criteria, STOPP criteria<strong>, </strong>การบริบาลทางเภสัชกรรม,</p><p><strong>Objective : </strong>To assess the effects of pharmaceutical care on appropriateness of medication prescribing for elderly patients.<strong> Methods: </strong>In this rndomized controlled trial, Screening Tool of Older People’s Prescriptions (STOPP) version 2 and American Geriatrics Society (AGS) Beers Criteria 2015 (Beers criteria 2015) were used a tools to perform pharmaceutical care by identifying potentially inappropriate medications (PIMs). 234 elderly patients with chronic diseases attending chronic disease clinics at Uttaradit hospital were included and randomized to either the test group (pharmaceutical care) or control group (usual care). Multilevel logistic regression adjusted for potential confounders was used to analyze the likelihood of PIMs. <strong>Result: </strong>The likelihood of experiencing PIMs among patients in the test group was 0.22 times of that in the control group (adjusted OR = 0.22, 95% CI: 0.06 - 0.78, <em>P</em>-value = 0.019). <strong>Conclusion: </strong>Pharmaceutical care toward appropriateness of medication prescribing for elderly patients using Beers criteria 2015 and STOPP criteria version 2 resulting in identifying and reducing the prescription of PIMs.</p> <p><strong>Keywords: </strong>potentially inappropriate medications, elderly, Beers criteria, STOPP criteria, pharmaceutical care,</p> Peerada Ketweerapong Chidchanok Ruengorn Kanokporn Niwatananun Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 176 182 ความเข้าใจด้านยาของผู้ป่วยศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะ Medication Understanding among Urinary Tract Surgical Patients https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14539 <p><strong>วัตถุประสงค์: </strong>เพื่อศึกษาระดับของความเข้าใจด้านยาของผู้ป่วยศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะ และความสัมพันธ์ระหว่างระดับความเข้าใจด้านยากับปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเสริม <strong>วิธีการศึกษา: </strong>การศึกษาภาคตัดขวางมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยนอกแผนกศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะ โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช จังหวัดตาก ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคนิ่ว ต่อมลูกหมากโต ภาวะพร่องฮอร์โมนเพศชาย และกระเพาะปัสสาวะบีบตัวไวเกิน ได้รับยาชนิดรับประทานต่อเนื่องอย่างน้อย 1 เดือน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่างจำนวน 292 คน แบบประเมินความเข้าใจด้านยา (medication understanding) สำหรับยาแต่ละรายการนั้น ให้คนไข้ระบุ 1) ชื่อยา 2) ข้อบ่งใช้ 3) ขนาดยา และ 4) ความถี่ โดยให้ 1 คะแนนสำหรับแต่ละคำตอบที่ถูกต้อง คะแนนรวมสำหรับยาแต่ละรายการ คือ 4 คะแนน คำนวณคะแนนเฉลี่ยโดยหารคะแนนรวมด้วยจำนวนรายการยา ใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่ออธิบายข้อมูลทั่วไปและระดับความเข้าใจด้านยา ทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างระดับความเข้าใจด้านยากับปัจจัยส่วนบุคคลและปัจจัยเสริมโดยใช้สถิติถดถอยพหุลอจิสติก <strong>ผลการศึกษา:</strong> ตัวอย่างส่วนใหญ่มีความเข้าใจด้านยาเฉลี่ยในระดับพอใช้ (คะแนนเฉลี่ย 2.69 คะแนน) โดยมีร้อยละ 63.0 ที่อยู่ระดับดี และร้อยละ 37.0 อยู่ระดับพอใช้ พบว่าส่วนมากระบุความถี่ ขนาดยา และข้อบ่งใช้ได้ถูกต้อง (ร้อยละ 97.60, 88.01 และ 80.48 ตามลำดับ) แต่มีเพียงร้อยละ 2.74 ที่ระบุชื่อยาได้ พบว่าการไม่มีผู้ดูแลเตรียมให้ยา กับการมีจำนวนชนิดยาน้อยสัมพันธ์กับระดับความเข้าใจด้านยาระดับดีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (<em>P</em>-value &lt; 0.05) <strong>สรุป:</strong> ผู้ป่วยที่ใช้ยาระบบทางเดินปัสสาวะมีความเข้าใจด้านยาระดับพอใช้โดยเฉลี่ย โดยส่วนมากระบุความถี่ ขนาดยา และข้อบ่งใช้ของยาได้ แต่บอกชื่อยาไม่ได้ เภสัชกรและบุคลากรทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้องควรหาแนวทางสื่อสารให้ผู้ป่วยเห็นความสำคัญและตระหนักถึงความจำเป็นที่ผู้ป่วยต้องทราบชื่อยาที่รับประทาน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาการได้รับยาซ้ำซ้อน</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>ความเข้าใจด้านยา, โรคระบบศัลยกรรมทางเดินปัสสาวะ, ผู้ป่วยนอก</p><p><strong>Objectives: </strong>To determine levels of medication understanding among urinary tract surgical patients and relationships between medication understanding and demographic characteristics and reinforcing factors. <strong>Methods: </strong>In this cross-sectional study, patients receiving care at the Department of Urinary Tract Surgery, Somdejphrajaotaksin Maharaj Hospital, Tak province, Thailand were recruited. They were diagnosed with urinary tract stones, benign prostatic hyperplasia, androgen deficiency, or overactive bladder, and prescribed with medications for urological diseases for at least one month. 292 patients were tested for medication understanding with four questions for each urological medication: name, indication, dosage, and frequency. One point was given for each correct answer. With the total of 4 points for a given medication, an average score for each patient was the total sum score divided by the number of medications. Descriptive statistics were used to present demographic characteristics and levels of medication understanding. Associations between medication understanding and demographic characteristics and reinforcing factors were tested using multiple logistic regression. <strong>Results: </strong>Most participants had an average level of medication understanding (mean = 2.69 points) with 63.3% and 37.05% with good and fair level, respectively. Most participants stated frequency, dosage and indication of the medication correctly (97.60%, 88.01% and 80.48%, respectively), while only 2.74% stated the name correctly. Having no caregivers to help administer medications and fewer medication items were significantly associated with good level of medication understanding (<em>P</em>-value &lt; 0.05). <strong>Conclusion: </strong>Patients using medications for urological diseases had a fair level of medication understanding. They were able to state frequency, dosage and indication, but not the name of the medication correctly. Pharmacists and medical staff could find ways to communicate with patients to raise their awareness of knowing drug names to prevent drug duplication.</p> <p><strong>Keywords:</strong> medication understanding, urinary tract surgery, outpatient</p> Arunya Moolngam Kornkaew Chanthapasa Areewan Cheawchanwattana Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 183 189 การวิเคราะห์นโยบายน้ำดื่มประชารัฐผ่านกรอบแนวคิดทุกนโยบายใส่ใจสุขภาพ: กรณีศึกษาจังหวัดลำพูน Analysis of Pracharath Drinking Water Policy with Health-in-All Policies Framework: A Case Study of Lamphun Province https://ejournals.swu.ac.th/index.php/pharm/article/view/14541 <p><span style="white-space: pre;"><p><strong>วัตถุประสงค์: </strong>เพื่อวิเคราะห์นโยบายน้ำดื่มประชารัฐผ่านกรอบแนวคิดทุกนโยบายใส่ใจสุขภาพ</p><p>(Health-in-All Polices; HiAP) เพื่อเป็นข้อมูลป้อนกลับแก่ผู้กำหนดนโยบายในการพัฒนานโยบาย</p><p>ที่คำนึงถึงสุขภาพ <strong>วิธีการศึกษา: </strong>งานวิจัยเชิงคุณภาพโดยการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก</p><p>เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจากผู้มีส่วนได้เสียนโยบายประชารัฐจังหวัดลำพูน</p><p>จำนวน 39 คน ระหว่างมีนาคม 2562 ถึงกุมภาพันธ์ 2563 และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา</p><p><strong>ผลการศึกษา: </strong>ความเป็น HiAP ของนโยบายน้ำดื่มประชารัฐมี 3 องค์ประกอบ คือ</p><p>1) การคำนึงถึงมิติด้านสุขภาพที่ยังไม่ครอบคลุมในทุกภาคส่วน ปัญหาสุขภาพไม่ถูกกล่าวถึง</p><p>ในการอนุมัติงบประมาณ ถึงแม้ที่มาของโครงการมาจากปัญหาความสะอาดของน้ำดื่ม และผู้ให้</p><p>งบประมาณทราบว่าน้ำดื่มประชารัฐเกี่ยวข้องกับสุขภาพ 2) โอกาสการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบาย</p><p>ให้เป็น HiAP ยังไม่ชัดเจน โดยรัฐเห็นถึงโอกาสแก้ไขปัญหาน้ำดื่มในชุมชนพร้อมกับการกระตุ้น</p><p>เศรษฐกิจฐานราก แต่ยังไม่พบการเชื่อมโยงปัจจัยสุขภาพเข้ากับเป้าหมายทางเศรษฐกิจ จึงไม่เกิด</p><p>โอกาสการเปลี่ยนแปลงให้เป็น HiAP และ 3) ผู้มีส่วนได้เสียที่ยังไม่ครอบคลุมและขาดการ</p><p>มีส่วนร่วม โดยหน่วยงานด้านสุขภาพไม่ถูกกำหนดในคณะกรรมการประสานและขับเคลื่อนนโยบาย</p><p>ประชารัฐจังหวัด และการไม่มีสายสัมพันธ์เป็นทุนเดิมระหว่างหน่วยงานด้านสุขภาพและหน่วยงาน</p><p>ผู้ให้งบประมาณ ทำให้ดำเนินงานแบบแยกส่วน การมีส่วนร่วมของหน่วยงานด้านสุขภาพอยู่ในระดับ</p><p>น้อย คือรับรู้ข้อมูลข่าวสารเท่านั้น <strong>สรุป: </strong>นโยบายน้ำดื่มประชารัฐมีความเป็น HiAP ที่ไม่ชัดเจน</p><p>ทั้งในการคำนึงถึงมิติด้านสุขภาพ โอกาสการเปลี่ยนแปลงเชิงนโยบายของ HiAP และความครอบ</p><p>คลุมของผู้มีส่วนได้เสีย รัฐอาจเริ่มสนับสนุน HiAP ด้วยการสั่งการและสนับสนุนการสร้างความ</p><p>ตระหนักและศักยภาพของผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง และส่งเสริมการทำงานบูรณาการอย่างมีส่วนร่วม</p><p>ของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง</p> <p><strong>คำสำคัญ</strong><strong>: </strong>นโยบายประชารัฐ, น้ำดื่มประชารัฐ, ทุกนโยบายใส่ใจสุขภาพ, นโยบายสาธารณะ, สุขภาพ</p><p><strong>Objective</strong>: To analyze the Pracharath drinking water policy with Health-in-All</p><p>Policies (HiAP) framework to feedback to policymakers in developing policies</p><p>that are more health conscious. <strong>Method:</strong> This qualitative research used</p><p>document reviews and in-depth interviews. The interview on a purposive</p><p>sample of 39 civil state policy stakeholders in Lamphun province was</p><p>conducted from March 2019 to February 2020, and contents were analyzed.</p><p><strong>Results</strong>: Based on HiAP concept, the Pracharath drinking water policy</p><p>comprised 3 elements. First, health dimensions were not included all sectors.</p><p>Health issues were not incorporated in budget approval criteria although the</p><p>project was originated from the unclean drinking water and budget providers</p><p>knew the health aspect of the drinking water. Second, opportunities for policy</p><p>change to HiAP remained unclear. The state sees an opportunity to solve the</p><p>drinking water problem while simultaneously stimulating local economy.</p><p>Despite an opportunity, health factors were not linked to the policy's</p><p>economic goals, hence no chance to convert to HiAP. Third, some</p><p>stakeholders were not included and lacked participation. Health agencies</p><p>were not included in the provincial driving committees. There was a lack of</p><p>existing ties between health offices and budgeting agencies; hence no</p><p>cooperation but only some information received. <strong>Conclusion:</strong> Pracharath</p><p>drinking water policy was not HiAP oriented either health consideration,</p><p>opportunities for HiAP's policy change, or stakeholder involvement.</p><p>States may begin to support HiAP by directing and raising awareness,</p><p>enhancing stakeholders’ potential, and promoting participation and</p><p>cooperation of relevant agencies.</p> </span><strong style="white-space: pre;">Keywords: </strong><span style="white-space: pre;">Pracharath policy, Pracharath drinking water, Health-in-All policies, </span></p><p><span style="white-space: pre;">public policy, health</span></p> Sunisa Sadjaviso Siritree Suttajit Puckwipa Suwannaprom Copyright (c) 2022-06-30 2022-06-30 17 2 190 197