การพัฒนาความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือเพื่อนวัยรุ่นที่มีปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรม สำหรับนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา ระดับมัธยมศึกษา โดยใช้บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์
Keywords:
เพื่อนวัยรุ่นที่มีปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรม, นักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา, บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์Abstract
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือเพื่อนวัยรุ่นที่มีปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรม สำหรับนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษาระดับมัธยมศึกษา โดยใช้บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์ กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 10 คน ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย 1. บทเรียนอิเล็กทรอนิกส์เรื่องความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือเพื่อนวัยรุ่นที่มีปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรม จำนวน 3 หน่วยการเรียนรู้ 2. แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3. แบบสอบถามความคิดเห็นต่อการเรียนรู้ผ่านบทเรียนอิเล็กทรอนิกส์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคะแนนเพิ่มสัมพัทธ์ ผลการวิจัย พบว่า หลังการเรียนรู้ด้วยบทเรียนอิเล็กทรอนิกส์ นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการให้ความช่วยเหลือเพื่อนวัยรุ่นที่มีปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรมสูงขึ้น และคะแนนเพิ่มสัมพัทธ์แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์กลุ่มเป้าหมายภายหลังการศึกษาบทเรียนอิเล็กทรอนิกส์เป็นรายบุคคล พบว่า นักเรียนมีความมั่นใจในการให้ความช่วยเหลือเพื่อนและคนรอบข้างมากขึ้น สามารถนำความรู้ที่ได้รับไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่นักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา มีทักษะในการให้ความช่วยเหลือเพื่อนต่าง ๆ ที่นักเรียนนำไปใช้และกล่าวถึงบ่อยครั้ง ได้แก่ การฟังอย่างเข้าใจ การสังเกตพฤติกรรมที่ผิดปกติ และการช่วยให้เพื่อนรับรู้ถึงความปลอดภัยและไว้วางใจDownloads
References
กระทรวงสาธารณสุข. กรมสุขภาพจิต. (2563). รายงานประจำปีกรมสุขภาพจิต ปีงบประมาณ 2563. คลังความรู้สุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต.
กระทรวงสาธารณสุข. สถาบันราชานุกูล. (2559). คู่มือการดูแลเด็กวัยเรียนที่มีปัญหาพฤติกรรม–อารมณ์สำหรับบุคลากรสาธารณสุข (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
คณิติน จรโคกกรวด. (2564). การพัฒนาแอปพลิเคชันด้านสุขภาพจิตสำหรับการให้การปรึกษารายบุคคลแบบออนไลน์เพื่อลดความเครียดของวัยรุ่น. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 13(2), 231–246. https://doi.org/10.14456/nrru-rdi.2022.57
งานแนะแนว โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ธนบุรี. (2565). รายงานการดำเนินการบริการแนะแนว 5 ด้าน ประจำปีการศึกษา 2564.
พนม เกตุมาน. (2550). การให้คำปรึกษาวัยรุ่น (Counseling for Teenager). http://psyclin.co.th/new_page_55.htm
ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2551). การเรียนเชิงรุก (Active learning). Chulalongkorn University
สถาบันสุขภาพจิตเด็กและวัยรุ่นราชนครินทร์. (2565). การปฐมพยาบาลทางใจ (Psychological First Aid: PFA) ในเด็กและวัยรุ่น: คู่มือผู้ปฏิบัติ. กรมสุขภาพจิต.
สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). การพัฒนาความเข้มแข็งระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน: คู่มือการฝึกอบรมนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา (YC–Youth Counselor) สำหรับวิทยากร. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
สำนักงานวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2556). หลักสูตรฝึกอบรมนักเรียนเพื่อนที่ปรึกษา. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
American Psychological Association. (2010). Ethical principles of psychologists and code of conduct.
Bull, P. H. (2013). Cognitive constructivist theory of multimedia: Designing teacher-made interactive digital. Creative Education, 4(9), 614–619. https://doi.org/10.4236/ce.2013.49088
Chen, C.-C., Allday, R. A., & Neilsen-Gatti, S. (2021). Intensifying interventions for students with emotional and behavioral difficulties: A conceptual synthesis of practice elements and adaptive expertise. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 29(1), 56–66. https://doi.org/10.1177/1063426620953086
Körük, S. (2017). The effect of self-esteem on student achievement. In R. Güven (Ed.), The factors affecting student achievement (pp. 247–257). Pegem Akademi.
Maag, J. W., & Kauffman, J. M. (2022). Emotion/behavioral disorder: Why and how do we name it? Critical Questions in Education, 13(2), 130–144.
Snider, L., Schafer, A., & Van Ommeren, M. (2011). Psychological first aid: Guide for field workers. World Health Organization.
______. (2013). Psychological first aid: Facilitator's manual for orienting field workers. World Health Organization.
