ปัญหาบางประการของบทบัญญัติความผิดเกี่ยวกับอั้งยี่และซ่องโจร

Abstract

ความผิดเกี่ยวกับการเป็นอั้งยี่และซ่องโจรเป็นบทบัญญัติที่ปรากฏอยู่ในประมวลกฎหมายอาญา ลักษณะ 5 ว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน ตั้งแต่มาตรา 209 ถึงมาตรา 213 โดยมีเจตนารมณ์ในการป้องกันการกระทำของกลุ่มบุคคลที่อาจสมคบกันก่อให้เกิดความไม่สงบต่อสาธารณชน อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาพบว่า ความผิดบางมาตราในบทบัญญัติดังกล่าวอาจขัดต่อหลักทั่วไปของกฎหมายอาญา และไม่สอดคล้องกับบริบทของสังคมร่วมสมัย ได้แก่ ความผิดตามมาตรา 211 ซึ่งบัญญัติเป็นบทสันนิษฐานความผิด ส่งผลให้ภาระพิสูจน์ตกแก่ผู้ถูกกล่าวหา และมาตรา 213 ซึ่งกำหนดโทษแก่สมาชิกของกลุ่มอั้งยี่หรือซ่องโจร แม้ไม่ได้เป็นผู้กระทำความผิดโดยตรงก็ตาม อันอาจขัดต่อหลักการรับผิดทางอาญาโดยทั่วไป จึงควรได้รับการทบทวนและแก้ไขปรับปรุงให้เหมาะสมกับหลักกฎหมายและสภาวการณ์ในปัจจุบัน