ผลของการเกลารากฟันให้เสร็จในครั้งเดียวต่อการเปลี่ยนแปลงระดับสารสื่ออักเสบในซีรั่ม ของผู้ป่วยที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีโรคปริทันต์อักเสบ - เหล่าศรีสิน ณรงค์ศักดิ์; ดำรงโฆษิต สุภานี; เฉลิมสิทธิวงศ์ ปิยาพัชร; จิตตินันทน์ แพร (Srinakharinwirot University Dental Journal (E-ISSN 2774-0811), 2014)
บทคัดย่อ โรคปริทันต์อักเสบนอกจากจะทำให้เกิดการอักเสบเฉพาะที่แล้ว ยังสามารถก่อให้เกิดภาวะการอักเสบแบบทั่วร่างกาย เห็นได้จากการตรวจพบปริมาณสารสื่ออักเสบทั้งในบริเวณอวัยวะปริทันต์และในกระแสเลือดของผู้ป่วย และหากผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบมีภาวะของโรคเบาหวานร่วมด้วย จะทำให้ปริมาณสารสื่ออักเสบเพิ่มสูงขึ้นมากกกว่าปกติ การรักษาโรคปริทันต์ทำให้สารสื่ออักเสบต่างๆ มีปริมาณลดลง ซึ่งเป็นการช่วยลดภาวะการอักเสบของร่างกาย การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของสภาพอวัยวะปริทันต์และระดับสารสื่ออักเสบในกระแสเลือด 7 ชนิด ได้แก่ อินเตอร์ลิวคิน-1เบตา อินเตอร์ลิวคิน-6 อินเตอร์ลิวคิน-10 ทูเมอร์เนโครซิสแฟคเตอร์-แอลฟา ซี-รีแอคทีฟโปรตีน วาสคิวลาร์เอนโดทีเลียลโกรทแฟกเตอร์ และทรอมโบโมดูลินในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เป็นโรคปริทันต์อักเสบร่วมด้วย ภายหลังได้รับการขูดหินน้ำลายและเกลารากฟันทั้งปากให้เสร็จในครั้งเดียวด้วยเครื่องขูดใต้เหงือกอัลตร้าโซนิกชนิดพีโซอิเลกตริก โดยทำการคัดเลือกอาสาสมัครจำนวน 36 คน ที่เป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 และได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคปริทันต์อักเสบระดับปานกลางถึงรุนแรง ให้การรักษาโรคปริทันต์อักเสบ แล้วประเมินผลภายหลังรักษาพบว่า การขูดหินน้ำลายและเกลารากฟันทั้งปากให้เสร็จในครั้งเดียวด้วยเครื่องขูดใต้เหงือกอัลตร้าโซนิกชนิดพีโซอิเลกตริก สามารถทำให้ค่าเฉลี่ยร่องลึกปริทันต์ลดลง และเพิ่มระดับการยึดเกาะของอวัยวะปริทันต์ให้ดีขึ้นได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังรักษา 1 เดือนและ 3 เดือน และยังส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงปริมาณสารสื่ออักเสบในกระแสเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เป็นโรคปริทันต์อักเสบมีแนวโน้มที่ดีขึ้น โดยเฉพาะวาสคิวลาร์เอนโดทีเลียลโกรทแฟกเตอร์ คำสำคัญ: การเกลารากฟันให้เสร็จในครั้งเดียว สารสื่ออักเสบ ผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 เครื่องขูดใต้เหงือกอัลตร้าโซนิกชนิดพีโซอิเลกตริก