รูปแบบการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่อง ทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม - เศรษฐชัยบดี ดารัตน์ (วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2016)
บทคัดย่อ การวิจัยเรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียมในปัจจุบันของประเทศไทย และพัฒนารูปแบบการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียมในประเทศไทยที่เหมาะสม เป็นการวิจัยแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง 2 กลุ่ม ในโรงพยาบาลของรัฐ โรงพยาบาลเอกชน โรงเรียนจัดการเรียนร่วม ศูนย์การศึกษาพิเศษ โรงเรียนเฉพาะความพิการ และศูนย์ให้บริการเอกชน คือกลุ่มผู้ให้บริการ ประกอบด้วย ผู้บริหาร แพทย์ ครู นักสหวิชาชีพ จำนวน 90 คน และกลุ่มผู้รับบริการ คือพ่อ/แม่ ญาติ พี่เลี้ยงของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม อายุ 1-18 ปี จำนวน 106 คน มีผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 12 คน และจัดการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ ผลการวิจัยจากกลุ่มตัวอย่างพบว่าผู้ให้บริการส่วนใหญ่เป็นนักสหวิชาชีพ จำนวน 43 คน และผู้รับ บริการส่วนใหญ่เป็นพ่อแม่ของเด็กที่ใช้ประสาทหูเทียมจำนวน 94 คน อายุที่เด็กได้รับการผ่าตัดประสาทหูเทียมอยู่ในช่วง 2 ปี 1 เดือน ถึง 6 ปี จำนวน 82 คน โดยเฉลี่ยประมาณ 4 ปี 6 เดือน ระยะเวลาที่เด็กใส่ประสาท หูเทียมอยู่ในช่วง 2 ปี 1 เดือน ถึง 6 ปี จำนวน 72 คน โดยเฉลี่ยประมาณ 4 ปี 5 เดือน สภาพการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียมในด้านต่างๆ 10 ด้าน ในภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง ด้านที่อยู่ในระดับน้อยที่สุด คือด้านการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มแก่เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินรูปแบบการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม ประกอบด้วย ส่วนนำ ส่วนการจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม และส่วนของเงื่อนไขความสำเร็จ คำสำคัญ : ประสาทหูเทียม เด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม การจัดบริการสนับสนุนเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินที่ใช้ประสาทหูเทียม