การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีผลต่อความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ของเด็กปฐมวัย THE EFFECTS OF CHILDREN AS RESEARCHERS LEARNING ON THE ENVIRONMENT CONSERVATION KNOWLEDGE OF PRESCHOOL CHILDREN - ศรีทอง มยุรี (วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2013)
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีต่อความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัยกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ เด็กนักเรียนชาย – หญิง อายุระหว่าง5 – 6 ปีกำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 1ปีการศึกษา 2553 โรงเรียนหงสประภาสประสิทธิ์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยาเขต 2ซึ่งได้มาโดยการจับฉลากจาก 1 ห้องเรียน จำนวน 20คน เป็นกลุ่มตัวอย่าง ระยะเวลาในการทดลอง 8สัปดาห์ จำนวน 40 ครั้ง วันละ 35 - 45 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าครั้งนี้คือ แผนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยและแบบทดสอบความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของเด็กปฐมวัยซึ่งแบบทดสอบมีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างพฤติกรรมกับจุดประสงค์(IOC) อยู่ระหว่าง 0.67 – 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .77 การวิจัยครั้งนี้ใช้แผนการทดลองแบบ The One – Group Pretest – Posttest Desingและวิเคราะห์ ข้อมูลโดยใช้สถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (One Way Repeated ANOVA) และPartial η2 ผลการศึกษาพบว่า หลังการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยเด็กปฐมวัยมีค่าเฉลี่ยความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมโดยรวม แตกต่างจากก่อนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<.01 (F = 71.536) โดยการทดลองครั้งนี้ส่งผลต่อความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมโดยรวมร้อยละ 79 (Partial η2 = .790) และมีค่าเฉลี่ยความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมรายด้านแตกต่างจากก่อนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<.01 ทุกด้าน ดังนี้ ด้านความรู้ในการอนุรักษ์ต้นไม้ (F=13.604) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์น้ำ (F=11.811) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์สัตว์(F=34.481) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์อากาศ (F=21.396)และการทดลองครั้งนี้ส่งผลต่อความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ด้านความรู้ในการอนุรักษ์ต้นไม้ ร้อยละ 42(Partial η2 =.417) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์น้ำ ร้อยละ 38 (Partial η2 = .383) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์สัตว์ ร้อยละ 65 (Partial η2 = .645) ด้านความรู้ในการอนุรักษ์อากาศ ร้อยละ 53 (Partial η2 = .530)ตามลำดับ แสดงว่าการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยมีผลต่อความรู้ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างชัดเจน