การพัฒนามาตรวัดความสำเร็จในชีวิตสมรส: DEVELOPING OF THE MARITAL SUCCESS SCALES FOR COUPLE - คงปรีชา วรัญญา; กุลนภาดล เพ็ญนภา; วงศ์ธีระธรณ์ ดลดาว (วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 2023)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนามาตรวัดความสำเร็จในชีวิตสมรส 2) ศึกษาระดับของความสำเร็จในชีวิตสมรส กลุ่มตัวอย่าง คือ ชายหรือหญิงที่จดทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย และใช้ชีวิตสมรสร่วมกันมากกว่า 1 ปี ขึ้นไป มีสัญชาติไทย ที่อาศัยอยู่ในภาคตะวันออก ที่ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ มาตรวัดความสำเร็จในชีวิตสมรส สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของความสำเร็จในชีวิตสมรส ประกอบด้วย 2 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) ความมั่นคงในชีวิตสมรส (Marital Stability) 2) ความพึงพอใจในชีวิตสมรส (Marital Satisfaction) ผลการพัฒนามาตรวัดความสำเร็จในชีวิตสมรส ด้วยเทคนิคการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันอันดับที่ 2 (Secondary Confirm Factor Analysis) พบว่า แบบจำลองสมการโครงสร้างองค์ประกอบความสำเร็จในชีวิตสมรส มีความกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ พิจารณาได้จากค่า x2= 503.75, df = 282, p-value = .00000, x2 / df = 1.78, RMSEA = .046, RMR = .048, SRMR = .046, CFI = .91, GFI = .93, AGFI = .91, CN = 363.13 และสามารถกำหนดเกณฑ์ในการแปลความหมายจากค่าเกณฑ์ปกติเปอร์เซ็นต์ไทล์ (Percentile Norm) ของมาตรวัดความสำเร็จในชีวิตสมรสได้ ดังนี้ ค่าเฉลี่ยน้อยกว่าหรือเท่ากับ 3.88 แสดงว่า อยู่ในระดับน้อยที่สุด ค่าเฉลี่ย 3.89 – 4.07 แสดงว่า อยู่ในระดับน้อย ค่าเฉลี่ย 4.08 - 4.26 แสดงว่า อยู่ในระดับปานกลาง ค่าเฉลี่ย 4.2 - 4.57 แสดงว่า อยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยมากกว่าหรือเท่ากับ 4.58 แสดงว่า อยู่ในระดับมากที่สุด