การบำบัดด้วยหนังสือเพื่อลดความเครียดของเยาวชนที่เป็นโรคสมองติดยา - วงษ์จีน กาญจนา; เตชาทวีวรรณ แววตา; วชิรปรีชาพงษ์ ธาดาศักดิ์ (บรรณศาสตร์ มศว, 2013)
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายในการใช้การบำบัดด้วยหนังสือเพื่อลดความเครียดของเยาวชนที่เป็นโรคสมองติดยาโดยวิธีวิจัยแบบกึ่งทดลองกับกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นเยาวชนที่เป็นโรคสมองติดยาเพศชาย อายุ 14-18 ปี จากศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพเด็ก เยาวชนและครอบครัว “ตุลาการเฉลิมพระเกียรติ” และสถาบันธัญญารักษ์ จำนวน 40 คน ซึ่งแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 20 คน กลุ่มทดลองได้รับการบำบัดด้วยหนังสือควบคู่กับการรักษาปกติ และกลุ่มควบคุมได้รับการรักษาตามปกติเพียงอย่างเดียว โดยใช้ระยะเวลาในการทดลอง 12 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบการอ่านแบบประเมินความเครียด และหนังสือที่ใช้ในการบำบัด สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่ามัธยฐาน และค่าพิสัย ทดสอบสมมติฐานโดยใช้ Wilcoxon signed-rank test และ Wilcoxon rank sum test ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความเครียดก่อนและหลังการทดลองไม่แตกต่างกัน และเมื่อเปรียบเทียบความเครียดของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมหลังการทดลองพบว่า ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเช่นกัน ทั้งนี้เนื่องจากนักบำบัดด้วยหนังสือไม่มีประสบการณ์ด้านการบำบัดด้วยหนังสือ และหนังสือที่ใช้บำบัดไม่เหมาะสมกับความสามารถในการอ่านของเยาวชน