กลวิธีการเล่าเรื่องแบบแปลกใหม่จากเรื่องสั้นในนิตยสารช่อการะเกด พ.ศ. 2550-2553 - ชารัมย์ สันติภาพ; สุวัธนวนิช พรธาดา; เวศร์ภาดา ธเนศ (บรรณศาสตร์ มศว, 2012)
งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์กลวิธีการเล่าเรื่องแบบที่สร้างความแปลกใหม่จากเรื่องสั้นในนิตยสารช่อการะเกด โดยศึกษาข้อมูลในนิตยสารช่อการะเกดตั้งแต่ พ.ศ. 2550-2553 จำนวน 13 เล่ม มีเรื่องสั้นรวมทั้งสิ้น 171 เรื่อง ผลการวิจัยสรุปได้ว่า เรื่องสั้นในนิตยสารช่อการะเกด ในช่วงปี พ.ศ.2550-2553 มีเรื่องสั้นบางเรื่องที่นักเขียนได้แสวงหาวิธีการใหม่ๆ ในการนำเสนอการเล่าเรื่องให้มีความซับซ้อนมากขึ้น ได้แก่ กลวีธีการเล่าเรื่องแบบไม่เน้นโครงเรื่อง กลวิธีการเล่าเรื่องที่เล่นกับมุมมอง กลวิธีการเล่าเรื่องแบบเรื่องเล่าซ้อนเรื่องเล่า กลวิธีการเล่าเรื่องแบบซับซ้อนทั้งมิติเวลาและสถานที่ กลวีธีการเล่าเรื่องแนวอัตถนิยมมายา และกลวิธีการเล่าเรื่องแนวเหนือจริง ผลของการศึกษาค้นคว้าทำให้เห็นว่า เรื่องสั้นในนิตยสารช่อการะเกด ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550-2553 มีกลวิธีการเล่าเรื่องที่ต่างจากขนบ ซึ่งแสดงให้เห็นความก้าวหน้าของการสร้างสรรค์เรื่องสั้นไทย ทั้งในแง่แนวคิดและการเล่าเรื่อง อันสอดคล้องกับบริบททางสังคมไทยปัจจุบัน