การพัฒนาพลังปัญญาของเยาวชนไทย โดยผ่านสถาบันครอบครัว - พลับแดง, สุนันทา (วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 2015)
บทคัดย่อ ความสัมพันธ์และการมีส่วนร่วมระหว่างผู้ปกครองกับโรงเรียนมีบทบาทอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้และการพัฒนาคุณลักษณะที่พึ่งประสงค์ของเยาวชน ช่วยให้เยาวชนดำรงตนอยู่ได้ในสังคมอย่างมีปัญญาและมีความสุข ในโลกของสังคมการสื่อสารการเรียนรู้ของเยาวชนมิได้เกิดขึ้นเฉพาะในห้องเรียนเท่านั้น แต่เกิดจากการเรียนรู้ผ่านสื่อเทคโนโลยีต่างๆ การรับข้อมูลที่หลากหลายโดยผ่านการสอน การแนะนำ หรือการชี้แนะ ด้วยความหวังดีผ่านกิจกรรมต่างๆที่เหมาะสมจากผู้ปกครองซึ่งเป็น ผู้ที่ใกล้ชิดกับนักเรียนมากที่สุด ย่อมจะทำให้นักเรียนได้พัฒนาพลังปัญญา อันได้แก่ การพัฒนาความคิดอย่างมีวิจารณญาณ การรู้จักแก้ปัญหา การเอื้ออาทรต่อผู้อื่น การคิดเชิงบวก และการบริโภคด้วยปัญญา ได้ในที่สุด คำสำคัญ : พลังปัญญา ทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ทักษะการคิดแก้ปัญหา ทักษะการคิดช่วยเหลือ ผู้อื่นและสังคม ทักษะการคิดเชิงบวก ทักษะการคิดบริโภคด้วยปัญญ