ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับ การจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ - ชานิกรประดิษฐ์ ธัญญ์นรี; บุญธิมา ราชันย์; ตันติผลาชีวะ กุลยา (วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 2015)
บทคัดย่อ การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาระดับและเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยด้วยการจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นเด็กปฐมวัยชาย-หญิง อายุระหว่าง 4-5 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในชั้นอนุบาลปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2556 ของโรงเรียนกิ่งเพชร สำนักงานเขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ได้มาโดยวิธีการเลือกนักเรียน 1 ห้องเรียนจากจำนวน 2 ห้องเรียนแล้วสุ่มนักเรียนจำนวน 15 คน จากห้องเรียนที่เลือก โดยการจับฉลาก ระยะเวลาในการทดลอง 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 45 นาที เครื่องมือที่ใช้ที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือแผนการจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการและแบบทดสอบความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัย ที่มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างพฤติกรรมกับจุดประสงค์ อยู่ระหว่าง 0.60 - 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.89 การวิจัยครั้งนี้ใช้แบบแผนการวิจัยแบบ One Group Pretest - Posttest Design สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ t - test แบบ Dependent Sample ผลการวิจัยพบว่า หลังการจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ ความสามารถในการแก้ปัญหาของเด็กปฐมวัยในภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 37.60) และเมื่อพิจารณารายด้านพบว่าด้านการแก้ปัญหาเกี่ยวกับตนเอง ( = 18.73) อยู่ในระดับมากและด้านการแก้ปัญหาที่สัมพันธ์กับผู้อื่น ( = 18.87) อยู่ในระดับมาก เมื่อเปรียบเทียบระดับความสามารถในการแก้ปัญหาในภาพรวมและรายด้าน พบว่าความสามารถในการแก้ปัญหาหลังการจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ มีค่าสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 คำสำคัญ : ความสามารถในการแก้ปัญหา, การจัดกิจกรรมเชิงปฏิบัติการ, เด็กปฐมวัย