สุนทรภู่...ยอดกวีมณีแห่งนักคิด สร้างสรรค์ - วรรณวนิช ผศ. ดารกา (วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 2009)
หากวันนี้สุนทรภู่ยังมีชีวิตอยู่ท่านก็จะมีอายุถึง 220 ปี (พ.ศ.2329 - 2549) ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ หรือเป็นไปได้ยาก แต่ประเด็นมิได้อยู่ตรงนั้น ประเด็นอยู่ที่ว่าจนถึงปัจจุบันวรรณกรรมสุนทรภู่นั้นยังคงปรากฏอยู่ และจะเป็นเช่นนั้นไปอีกยาวนาน....อะไรที่ทำให้ผลงานแห่งกวีเอกของโลกผู้นี้ยังมีลมหายใจอยู่ เมื่อย้อนกลับไปดูประวัติของสุนทรภู่จะปรากฏเห็นความโดดเด่นอย่างหนึ่งที่กวีผู้นี้มี คือความมีไหวพริบดี หรือที่เรารู้จักกันว่าปฏิภาณกวีเกี่ยวกับเรื่องนี้สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงเล่าไว้ว่า เมื่อสุนทรภู่บวช ครั้งหนึ่งสุนทรภู่ไปจอดเรืออยู่ ณ ที่แห่งหนึ่งมีชาวบ้านนำภัตตาหารมาถวาย แต่ทายกนั้นว่าคำถวายภัตทานไม่เป็น อาราธนาสุนทรภู่ให้ช่วยสอน สุนทรภู่จึงสอนให้ว่าคำถวายภัตทานเป็นคำกลอนว่า";อิมัสมิงริมฝั่ง อิมังปลาร้า กุ้งแห้งแตงกวา อีกปลาดุกย่าง ช่อมะกอก ดอกมะปราง เนื้อย่างยำมะดัน ข้าวสุกค่อนขัน น้ำมันขวดหนึ่ง น้ำผึ้งครึ่งโถ ส้มโอแช่อิ่ม ทับทิมสองผล เป็นยอดกุศล สังฆัสสะเทมิ";1 ความว่องไวทั้งในการคิด การกลั่นกรอง และการเรียงร้อยคำนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้กวีผู้นี้มีผลงานออกมามากมาย อีกทั้งยังงดงามในกระบวนแห่งวรรณศิลป์ที่มีเอกลักษณ์..........ซึ่งคุณสมบัติเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าสุนทรภู่นั้นเป็นนักคิดสร้างสรรค์ตัวจริงเสียงจริง