ผลของการฝึกพฤติกรรมที่เหมาะสมที่มีต่อการพูดหน้าชั้นเรียนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรงวิทยา จังหวัดสมุทรปราการ - เอี่ยมทัศนะ ธรรมโชติ; จุลรัตน์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.พาสนา; กรีทอง รองศาสตราจารย์ เวธนี (วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ ศรีนครินทรวิโรฒ, 2009)
การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลของการ ฝึกพฤติกรรมที่เหมาะสมที่มีต่อการพูดหน้าชั้นเรียนของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรงวิทยา จังหวัดสมุทรปราการ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ นักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2550 ที่มีพฤติกรรมการพูดหน้า ชั้นเรียนไม่เหมาะสม จำนวน 16 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มอย่าง ง่ายจากประชากร แล้วสุ่มอย่างง่ายอีกครั้งหนึ่งเป็นกลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 8 คน กลุ่มทดลองได้รับการฝึก พฤติกรรมที่เหมาะสม กลุ่มควบคุมได้รับการให้ข้อสนเทศ เครื่องมือที่ใช้ ในการศึกษา ได้แก่ โปรแกรมการฝึกพฤติกรรมที่เหมาะสม โปรแกรมการให้ข้อสนเทศ และแบบบันทึก พฤติกรรมการพูดหน้าชั้นเรียน โดยมีแบบแผนการทดลอง แบบสลับกลับ ABA (ABA Reversal Design) สถิติที่ใช้ใน การวิเคราะห์ข้อมูล คือ การทดสอบของวิลคอกซัน และการ ทดสอบของแมนวิทนีย์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรงวิทยา จังหวัดสมุทรปราการ มีพฤติกรรมการพูดหน้าชั้นเรียน เหมาะสมมากขึ้นหลังจากได้รับการฝึกพฤติกรรมที่เหมาะสม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนทรงวิทยา จังหวัดสมุทรปราการ มีพฤติกรรมการพูดหน้าชั้นเรียน เหมาะสมมากขึ้นหลังจากได้รับการให้ข้อสนเทศ อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3. นักเรียนที่ได้รับการฝึกพฤติกรรมที่เหมาะสมมี พฤติกรรมการพูดหน้าชั้นเรียนเหมาะสมมากขึ้นกว่านักเรียน ที่ได้รับการให้ข้อสนเทศ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .01