วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

รักเหลือควรเผื่อใจ: การศึกษามานุษยวิทยาว่าด้วยความรัก

รศ.ดร.จารุวรรณ ขำเพชร — 2025-12-27

วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปีที่ 28 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2568) เป็นวารสารที่อยู่ในฐานข้อมูลศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย (Thai-Journal Citation Index Centre [TCI]) กลุ่มที่ 2 ระหว่าง พ.ศ.2568 - 2572 วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มีวัตถุประสงค์เพื่อการส่งเสริมและสนับสนุนการเผยแพร่ผลงานการวิจัย และการสังเคราะห์องค์ความรู้ทางวิชาการในด้านสังคมศาสตร์ ของคณาจารย์ นักวิชาการ นักวิจัย และนิสิตนักศึกษา สู่สาธารณชนและผู้ที่มีความสนใจในด้านสังคมศาสตร์ การจัดทำวารสารฯ ฉบับนี้ได้รับความสนใจจากคณาจารย์ นักวิชาการ นักวิจัย และนิสิตระดับบัณฑิตศึกษาส่งบทความวิจัยเพื่อขอรับการพิจารณาตีพิมพ์และผ่านการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิ ทั้งสิ้น 8 เรื่อง เป็นบทความวิจัยทั้งหมด 8 เรื่อง บทความเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นบทความที่มีเนื้อหาน่าสนใจและมีความหลากหลายของแขนงวิชาทางสังคมศาสตร์เป็นอย่างมาก ได้แก่ รักเหลือควรเผื่อใจ: การศึกษามานุษยวิทยาว่าด้วยความรัก สิทธิของกลุ่มคนหลากหลายทางเพศในศตวรรษที่ 21: การศึกษาเปรียบเทียบความแตกต่างของสถานการณ์ในสังคมไทยและไต้หวัน ความคิดว่าด้วยเรื่องพรรคคอมมิวนิสต์ในงานเขียนทางการเมืองของ อันโตนิโอ กรัมชี่ สำนึกในถิ่นที่ในชุมชนริมน้ำอัมพวา จากล้านนาสู่สยาม: พัฒนาการความเป็นเมืองเชียงใหม่สมัยราชวงศ์มังรายถึงสมัยเป็นเมืองประเทศราชของไทย ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ.2563 ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้แอปพลิเคชันไลน์เพื่อการสื่อสารภายในองค์กร: กรณีศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน

(This study, Love with Reservation: Exploring the Anthropology of Love, examines the status and cultural perceptions of love across diverse societies. It investigates the social construction of love by drawing on academic literature, research articles, and studies on emotions, feelings, and love produced by Thai and international scholars, with particular emphasis on the social sciences and, especially, anthropology. The findings indicate that love has historically been examined predominantly within psychology and neuroscience, while receiving comparatively limited attention in the social sciences. In early human history, love as a concept was not clearly articulated, as sexual relations were primarily linked to survival and reproduction. From the eighteenth century onward, the meaning of love became intertwined with the rise of industrial society, in which marriage played a significant role in securing economic stability. At the same time, romantic love—highly celebrated in the West—was disseminated globally, though still shaped by social norms regarding partner selection and social parity. Comparative anthropological studies further reveal that arrangements for intimate partnership, whether formalized as marriage or not, are deeply embedded in specific cultural contexts and social hierarchies. Overall, this study demonstrates that love is a socially and culturally constructed concept rather than a universal, unchanging phenomenon.)

สิทธิของกลุ่มคนหลากหลายทางเพศในศตวรรษที่ 21: การศึกษาเปรียบเทียบความแตกต่างของสถานการณ์ในสังคมไทยและไต้หวัน

Chitiphat Suntornsaratool — 2025-12-25

บทความชิ้นนี้เปรียบเทียบสภาพสังคมของไต้หวันและไทยที่มีอิทธิพลต่อพลวัตรของความเท่าเทียมหลากหลายทางเพศ นอกจากนี้ยังศึกษาปัจจัยที่มีส่วนส่งเสริมสิทธิของกลุ่ม LGBTQ+ ในทั้งสองสังคม ซึ่งส่งผลต่อการยอมรับทางสังคมและการรับรองกฎหมาย เช่น กฎหมายสมรสเท่าเทียมในทั้งสองประเทศ ผู้วิจัยได้รวบรวมแหล่งข้อมูลชั้นต้นและชั้นรอง โดยเฉพาะบทความ หนังสือพิมพ์ และข่าวสื่อสังคมออนไลน์ที่เขียนเป็นภาษาอังกฤษและภาษาไทย โดยนำมาใช้ในการวิเคราะห์ภายใต้กรอบทฤษฎีการเคลื่อนไหวทางสังคมใหม่ (new social movement) และทฤษฎีควียร์ (queer theory) ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า ทั้งสังคมไต้หวันและไทยมีอิทธิพลที่คล้ายกันจากความเชื่อทางศาสนา และได้รับการยอมรับในระดับสากลว่าเป็นประเทศที่มีความเปิดกว้างต่อการสนับสนุนด้านนโยบายที่ส่งเสริมสิทธิของกลุ่มคนเพศหลากหลาย อย่างไรก็ตาม เรื่องราวทางประวัติศาสตร์และพัฒนาการทางประวัติศาสตร์ของทั้งสองประเทศมีความแตกต่างกัน ส่งผลให้เกิดปัจจัยทางสังคมและการเมืองที่แตกต่างกันในการส่งเสริมความเท่าเทียมทางเพศ งานวิจัยนี้ได้ค้นพบความเข้าใจที่กว้างขวางขึ้นเกี่ยวกับความเท่าเทียมทางเพศในสังคมที่สามารถเปรียบเทียบกันได้ นอกจากนี้ยังช่วยให้เข้าใจลึกซึ้งถึงปัจจัยทางสังคมและการเมืองภายในบริบททางสังคมต่างๆ ที่มีส่วนในการเปลี่ยนแปลงไปสู่การเข้าใจความหลากหลายทางเพศในวงกว้าง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงในหลายด้านที่มุ่งเน้นการคุ้มครองสิทธิของกลุ่ม LGBTQ+ นอกจากนี้ ความเข้าใจที่ลึกซึ้งนี้ยังสามารถนำไปปรับใช้ในการศึกษาต่อในภูมิภาคอื่น ๆ ได้

(This paper compares the circumstances in Taiwan and Thailand that shape the dynamics of gender equity, with particular attention to the factors influencing the promotion of LGBTQ+ rights and their effects on social acceptance and legal recognition. The study draws upon both primary and secondary sources, including academic articles, newspapers, and online materials written in English and Thai. These materials are analyzed through the lenses of queer theory and new social movement theory. The findings indicate that Taiwanese and Thai societies share similar influences rooted in religious beliefs and are both internationally recognized for their relative openness to gender-inclusive policies. However, their distinct historical trajectories have produced different social and political conditions that influence the advancement of gender equality. This comparative study broadens the understanding of gender equity in two culturally comparable contexts and elucidates the societal and political determinants that shape movements toward greater recognition of gender diversity. It further highlights the ways in which evolving social attitudes and policy reforms contribute to expanding the rights of LGBTQ+ communities. The insights gained from this analysis may also serve as a foundation for future comparative research in other regional contexts.)

ความคิดว่าด้วยเรื่องพรรคคอมมิวนิสต์ในงานเขียนทางการเมืองของ อันโตนิโอ กรัมชี่

ธนกร บุญยืน — 2025-12-25

บทความฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่ออธิบายแนวความคิดของอันโตนิโอ กรัมชี่ (Antonio Gramsci) ว่าด้วยแนวความคิดเกี่ยวกับ “พรรคคอมมิวนิสต์” ผ่านการศึกษางานเขียนช่วงก่อนถูกคุมขัง (Pre-Prison Writings) โดยเฉพาะชุดบทความ Towards the Communist Party ที่ถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ L’Ordine Nuovo ระหว่างช่วงปี ค.ศ ที่ 1910–1920 บทความวิจัยฉบับนี้เป็นการศึกษาคุณภาพเชิงเอกสารจากทั้งแหล่งปฐมภูมิและทุติยภูมิ โดยใช้แนวทางการตีความตัวบทตามข้อเสนอของ ฮันส์ แกดเดอเมอร์ ในการเข้าถึงตัวบทเพื่อเสาะหาคำอธิบายเกี่ยวกับพรรคคอมมิวนิสต์แบบของกรัมชี่ซึ่งจากผลการศึกษาตีความพบว่าพรรคนั้นมีฐานะเป็น “เครื่องมือทางประวัติศาสตร์” ซึ่งทำหน้าที่จัดระเบียบเจตจำนงของชนชั้นแรงงาน สร้างจิตสำนึกทางชนชั้น และนำสังคมออกจากโครงสร้างรัฐนายทุนสู่สังคมนิยมและเป้าหมายสูงสุดคือ “สังคมไร้ชนชั้น”อีกทั้งกรัมชี่ปฏิเสธแนวคิดกำหนดนิยมทางเศรษฐกิจ (Economic Determinism) ของมาร์กซ์แบบดั้งเดิม โดยชี้ให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงสังคมต้องอาศัยบทบาทของการปฏิบัติ อุดมการณ์ วัฒนธรรม และพรรคการเมืองที่มีโครงสร้างเข้มแข็ง พรรคคอมมิวนิสต์จึงต้องเชื่อมโยงกับชนชั้นแรงงานอย่างแท้จริงที่มีอุดมการณ์ชัดเจน มียุทธศาสตร์ และสามารถปฏิบัติได้จริง โดยจุดสำคัญคือการเชื่อมโยงกับแนวคิด “สภาโรงงาน” ของกรัมชี่ในฐานะกลไกประชาธิปไตยของชนชั้นแรงงาน ก่อนจะตระหนักถึงความจำเป็นของการจัดตั้งพรรคแห่งการปฏิวัติที่สามารถยึดอำนาจรัฐได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันนำไปสู่การก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลีในปี ค.ศ. 1921 นอกจากนี้แล้วบทความวิจัยฉบับนี้ยังมีคุณูปการต่อความเข้าใจลัทธิมาร์กซ์ในแบบของกรัมชี่ ซึ่งมุ่งสร้างดุลยภาพและการทบทวนตัวแบบระหว่างปัจจัยโครงสร้างเศรษฐกิจ (ฐาน) และโครงสร้างอุดมการณ์–วัฒนธรรม (ส่วนบน) โดยแนวคิดดังกล่าวยังคงทรงอิทธิพลต่อการศึกษาทางการเมืองและวัฒนธรรมจวบจนถึงปัจจุบัน

(

This article examines Antonio Gramsci’s conception of the “Communist Party” as articulated in his pre-prison writings, with particular emphasis on the Towards the Communist Party series published in L’Ordine Nuovo during the 1910s–1920s. Using a qualitative, document-based methodology, the study draws on both primary and secondary sources and employs Hans-Georg Gadamer’s hermeneutical framework to interpret Gramsci’s texts. The findings reveal that Gramsci envisioned the Communist Party as a “historical instrument” responsible for organizing the will of the working class, cultivating class consciousness, and directing the transition beyond the capitalist state toward socialism and ultimately a “classless society.” Rejecting the economic determinism characteristic of classical Marxism, Gramsci emphasized the decisive roles of praxis, ideology, culture, and a coherently organized political party. For Gramsci, the Communist Party had to be genuinely rooted in the working class, grounded in clear ideological principles, strategically oriented, and capable of concrete political action. Central to this vision was his concept of the “factory council,” which he regarded as a democratic organ of working-class power. His engagement with this model led him to recognize the necessity of establishing a revolutionary party capable of effectively seizing state power—an insight that culminated in the founding of the Italian Communist Party in 1921. This study contributes to a deeper understanding of Gramsci’s reinterpretation of Marxism, particularly his effort to recalibrate the relationship between the economic base and the ideological–cultural superstructure. His theoretical contributions continue to shape contemporary analyses of politics, culture, and social transformation.

)

สำนึกในถิ่นที่ในชุมชนริมน้ำอัมพวา

ธนวดี ละม่อม — 2025-12-25

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสำนึกในถิ่นที่ของผู้อาศัยในชุมชนริมน้ำอัมพวาที่ปัจจุบันกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว และการเปลี่ยนแปลงนี้จะส่งผลลักษณะสำนึกในถิ่นที่อย่างไร โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพในการศึกษา ทั้งการเก็บรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับชุมชน ภาพถ่าย ภาพถ่ายทางอากาศ การสำรวจสภาพทางกายภาพ รวมถึงการเก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการทำแผนที่การรับรู้ขอบเขตชุมชนของผู้อยู่อาศัยในชุมชนมาเกินกว่าครึ่งชีวิตของตน จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เนื้อหา และนำเสนอผลการศึกษาโดยการพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า ผู้อาศัยส่วนใหญ่รับรู้ขอบเขตพื้นที่ชุมชนโดยใช้ปัจจัยที่จับต้องได้ คือ คนรู้จัก สะพาน เขตการปกครอง ร่วมกับปัจจัยที่จับต้องไม่ได้ คือ ความคุ้นเคยในพื้นที่และการดำเนินชีวิตประจำวันในพื้นที่เป็นตัวกำหนดขอบเขต โดยขอบเขตการรับรู้ตามความรู้สึกส่วนใหญ่จะไม่ตรงกับขอบเขตชุมชนที่รัฐกำหนด การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่สำคัญคือ การตัดถนนและซอยย่อยเข้ามาในพื้นที่ตลาดน้ำทำให้มีทางเข้าออกจากชุมชนเพิ่มมากขึ้นและพื้นที่ใช้ชีวิตประจำวันมีขนาดเล็กลง ส่งผลต่อลักษณะสำนึกในถิ่นที่ในมิติอัตลักษณ์ความเป็นถิ่นที่ของชุมชนริมน้ำ คือ การรับรู้ขอบเขตชุมชนที่แคบลง และลดโอกาสที่จะจะได้พบปะทางสังคมสร้างความสนิทสนมคุ้นเคยกับคนรู้จักในชีวิตประจำวันผ่านพื้นว่างสาธารณะในชุมชน เช่น ทางเท้าหน้าบ้านน้อยลง ในมิติด้านความรู้สึกผูกพันนั้น การสร้างสถานที่ท่องเที่ยว คือ อุทยาน ร.2 ที่มีการกิจกรรมและการบอกเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ส่งผลต่อความรู้สึกผูกพันต่ออุทยานร.2

(This research examines the sense of place in the Amphawa waterfront community, which has increasingly transformed into a tourist destination, and investigates how this transformation affects local residents’ sense of place. A qualitative research design was employed, incorporating community-related documents, photographs, aerial imagery, and physical surveys. Additional data were collected through in-depth interviews and perception mapping with long-term community residents who have lived in the area for more than half of their lives. The data were analyzed using content analysis, and the findings are presented descriptively. The study reveals that most residents perceive community boundaries through tangible elements such as social acquaintances, bridges, and administrative demarcations, along with intangible factors such as familiarity with the area and daily routines. These emotionally based perceptions often do not align with the official boundaries set by the state. A key physical change—the construction of new roads and alleys leading into the floating market—has created additional entry and exit points, thereby reducing the area available for everyday community life. This transformation affects residents’ sense of place, particularly in the dimension of place identity, leading to a perception of a diminished community scope and fewer opportunities for social interaction with familiar acquaintances due to reduced communal public spaces, such as the shrinking sidewalks in front of rowhouses. In terms of emotional attachment, the establishment of King Rama II Memorial Park, with its historical narratives and activities, has contributed to a growing sense of place attachment centered around this newly developed tourist site.)

จากล้านนาสู่สยาม: พัฒนาการความเป็นเมืองเชียงใหม่ สมัยราชวงศ์มังรายถึงสมัยเป็นเมืองประเทศราชของไทย

Teerapat Kamtui — 2025-12-25

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยและกระบวนการพัฒนาเมืองในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์มังรายจนถึงสมัยเป็นเมืองประเทศราชของไทย โดยใช้วิธีการรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและสืบค้นข้อมูลประวัติศาสตร์เชียงใหม่ และการวิเคราะห์เนื้อหาเกี่ยวกับทฤษฎีกำเนิดเมืองและกระบวนการพัฒนาเมืองในมิติเชิงพื้นที่และเวลา การศึกษาได้แบ่งขอบเขตช่วงเวลาของการเกิดขึ้นของเมืองเชียงใหม่เป็น 4 ช่วงเวลา ได้แก่ (1) สมัยก่อนสร้างเมืองเชียงใหม่ (2) สมัยราชวงศ์มังรายปกครอง (3) สมัยตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า และ (4) สมัยเป็นเมืองประเทศราชของไทย ผลการศึกษาพบว่าในสมัยราชวงศ์มังรายปกครอง เชียงใหม่มีการกลายเป็นเมืองและเกิดการเป็นชานเมืองในเวลาต่อมา โดยมีปัจจัยขับเคลื่อนจากปัจจัยทางเศรษฐศาสตร์ ศาสนา และการทหาร ในสมัยตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า การกลายเป็นเมืองและการเป็นชานเมืองลดลง ซึ่งได้รับอิทธิพลหลักจากปัจจัยทางการทหาร เศรษฐศาสตร์ และศาสนา ส่วนในสมัยเป็นเมืองประเทศราชของไทย พบการออกจากเมืองและการฟื้นฟูเมือง ซึ่งมีปัจจัยทางการทหาร เศรษฐศาสตร์ และทางศาสนา การศึกษานี้มีข้อเสนอแนะว่าการวิเคราะห์ในครั้งต่อไปสามารถนำมาวิเคราะห์ร่วมกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ ฉบับที่ 1 จนถึงฉบับที่ 13 เพื่อทำความเข้าใจทฤษฎีและกระบวนการพัฒนาเมืองในยุคปัจจุบัน

(This study investigates the factors and processes underlying the urban development of Chiang Mai Province from the Mangrai Dynasty to its period of vassalage under Siam. Data were collected from historical documents and records related to Chiang Mai and analyzed using content analysis to trace the origins and evolution of the city across spatial and temporal dimensions. The study divides the emergence and transformation of Chiang Mai into four key periods: (1) the pre-urban stage preceding the establishment of Chiang Mai, (2) the Mangrai Dynasty, (3) the era of Burmese suzerainty, and (4) the period during which Chiang Mai became a vassal state under Siam. The findings reveal that urban development began during the Mangrai Dynasty and expanded into suburban areas, driven by economic, religious, and military factors. During the Burmese suzerainty, Chiang Mai experienced a decline in both urbanization and suburbanization, influenced by similar factors. A comparable pattern occurred during the vassalage period under Siam, characterized by deurbanization followed by phases of reurbanization shaped by military, economic, and religious conditions. The study suggests that future research should integrate insights from Thailand’s First to Thirteenth National Economic and Social Development Plans to enhance the understanding of contemporary theories and processes of urban development.)

ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการเลือกตั้ง นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ.2563

Phatthanan Taladsub — 2025-12-25

การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ สำรวจความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อการตัดสินใจเลือกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ.2563 เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทำการเก็บรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม โดยสุ่มตัวอย่างแบบง่ายกับประชาชนที่มีภูมิลำเนาในเขตจังหวัดบึงกาฬ ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 9,872 คน สิถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าความถี่และค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง คิดเป็นร้อยละ 52.15 เพศชาย คิดเป็นร้อยละ 47.85 อยู่ในช่วงระหว่างอายุ 30-40 ปี คิดเป็นร้อยละ 33.86 รองลงมา อายุระหว่าง 41-59 ปี คิดเป็นร้อยละ 25.50 และอายุ 18-29 ปี คิดเป็นร้อยละ 25.00 ตามลำดับ จำแนกตามอาชีพ พบว่า ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม คิดเป็นร้อยละ 27.35 อาชีพรับจ้าง คิดเป็นร้อยละ 20.57 อาชีพค้าขาย 16.70 ส่วนความคิดเห็นของประชาชนต่อการตัดสินใจเลือกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พบว่า (1) ท่านจะไปใช้สิทธิ์ในการเลือกตั้งครั้งนี้หรือไม่ ส่วนใหญ่ ร้อยละ 89.11 ระบุว่าจะไปใช้สิทธิ์ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง ขณะที่ ร้อยละ 1.78 ระบุว่า จะไม่ไปใช้สิทธิ์ลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง (2) ท่านชื่นชอบผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด หมายเลขใด พบว่า ส่วนใหญ่ร้อยละ 26.13 เลือกผู้สมัครหมายเลข 3 รองลงมา ร้อยละ 24.20 เลือกผู้สมัครหมายเลข 2 ร้อยละ 22.54 เลือกผู้สมัครหมายเลข 4 และ (3) เหตุผลที่ตัดสินใจเลือกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบึงกาฬ พบว่า ร้อยละ 36.35 ระบุว่า พิจารณาจาก “การเป็นคนดี มีความรู้ ความสามารถ” รองลงมา ร้อยละ 23.91 ระบุว่า “พิจารณาจากนโยบายที่ดี ชัดเจน และเป็นไปได้”

(The objective of this study is to examine public opinion regarding the 2020 election of the Chief Executive of the Bueng Kan Provincial Administrative Organization (PAO). This quantitative research employed a questionnaire as the primary data collection instrument. A simple random sampling technique was used to select 9,872 respondents who were residents of Bueng Kan Province and aged 18 years or older. Data were analyzed using descriptive statistics, including frequency and percentage. The findings indicate that the majority of respondents were female (52.15%), while males accounted for 47.85%. The most represented age group was 30–40 years (33.86%), followed by 41–59 years (25.50%) and 18–29 years (25.00%). Regarding occupation, most respondents worked in agriculture (27.35%), followed by laborers (20.57%) and traders (16.70%). Concerning public opinion on the selection of the PAO Chief Executive, the results show that: (1) most respondents (89.11%) intended to exercise their voting rights in the upcoming election, while only 1.78% stated that they would not vote; (2) in terms of candidate preference, 26.13% favored candidate number 3, followed by candidate number 2 (24.20%) and candidate number 4 (22.54%); and (3) the most cited reason for selecting a candidate was “being a good person with knowledge and competence” (36.35%), followed by “clear, good, and feasible policies” (23.91%).)

ความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี

PRAPATSORN THONGYINDEE — 2025-12-25

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาระดับความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี และเปรียบเทียบระดับความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ และระยะเวลาในการอยู่อาศัย รวมถึงเพื่อให้ข้อเสนอแนะแก่ผู้บริหารเพื่อนำไปใช้ในการตอบสนองความต้องการในการให้บริการสาธารณะของประชาชนต่อไป งานวิจัยชิ้นนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 395 คน และสถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และ F-test ผลการวิจัย พบว่า ระดับความคาดหวังของประชาชนที่มีต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีระดับความคาดหวังต่อการให้บริการสาธารณะของเทศบาลเมืองบึงยี่โถโดยรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน โดยเรียงจากค่าเฉลี่ยมากที่สุดไปหาค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ได้แก่ ด้านสังคมคุณภาพชีวิตและความเข้มแข็งของชุมชน รองลงมาคือ ด้านโครงสร้างพื้นฐาน และน้อยที่สุด คือ ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กับด้านเศรษฐกิจและเสริมสร้างความเข้มแข็งของระบบเศรษฐกิจ ส่วนการทดสอบสมมติฐานที่กำหนดไว้ 6 สมมติฐาน พบว่า สมมติฐานที่กำหนดไว้ ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา รายได้ และระยะเวลาในการอยู่อาศัย ที่ต่างกัน มีระดับความคาดหวังในการให้บริการสาธารณะที่ไม่แตกต่างกัน ส่วนสมมติฐานที่กำหนดไว้ในครั้งนี้เป็นไปตามสมมติฐานที่กำหนดไว้ 1 สมมติฐาน ได้แก่ อาชีพ ที่ต่างกัน มีระดับความคาดหวังในการให้บริการสาธารณะแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

(This research aims to examine people’s expectations regarding the public services provided by Bueng Yitho Municipality in Thanyaburi District, Pathum Thani Province, and to compare these expectations across gender, age, education, occupation, income, and length of residence. The findings are intended to offer reliable information for municipal executives to enhance future public service development. This study employed a quantitative research design, with data collected from 395 respondents using a structured questionnaire. Statistical analysis included frequency, percentage, mean, and standard deviation, while hypothesis testing was conducted using t-tests and F-tests. The results indicate that overall public expectations toward municipal public services were at a high level. When examined by dimension, all aspects were also rated highly, ranked from highest to lowest mean as follows: (1) Quality of Life and Community Strength, (2) Infrastructure, Natural Resources, and Environment, and (3) Economic and Community Development. Hypothesis testing revealed no significant differences in expectations based on gender, age, education, income, or length of residence. However, occupation was found to significantly influence expectations of public services at the 0.05 significance level.)

การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้แอปพลิเคชันไลน์เพื่อการสื่อสารภายในองค์กร: กรณีศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน

Arunrat Bunpongha — 2025-12-25

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรม วิเคราะห์ปัญหา และอุปสรรคของการใช้แอปพลิเคชันไลน์ในการสื่อสารภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน เพื่อหาแนวทางการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ โดยใช้แบบจำลองสมการโครงสร้าง ข้อมูลที่ใช้ได้จากการเก็บรวบรวมด้วยแบบสอบถามจากบุคลากรของคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน จำนวน 151 คน ผลการศึกษาจากแบบจำลองสมการโครงสร้างที่มีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ด้วยค่าดัชนีชี้วัด ไค-สแควร์สัมพัทธ์เท่ากับ 1.85 ค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสองของการประมาณค่าเท่ากับ 0.07 และค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อนเท่ากับ 0.10 พบว่า ปัจจัยที่มีส่วนสนับสนุนทำให้เกิดการยอมรับ และความพร้อมใช้แอปพลิเคชันไลน์เพื่อการสื่อสาร คือปัจจัยการรับรู้ถึงประโยชน์ ความสนุกสนาน และความถูกต้องของข้อมูล (0.56, t-value = 11.38) แต่จากปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความสะดวก (ประโยชน์ และความสนุกสนาน) (0.11, t-value = 1.66) และการต้องการความเป็นส่วนตัวและขาดความเข้าใจในการใช้แอปพลิเคชันไลน์ (0.55, t-value = 6.57) ทำให้บุคลากรเห็นว่าเป็นอุปสรรคในการจัดการข้อมูลและการถูกรบกวนจากช่วงเวลาการใช้งานที่ไม่เหมาะสม รวมถึงจากการต้องการความเป็นส่วนตัวและความเข้าใจในการใช้แอปพลิเคชันไลน์ (-0.11, t-value = -3.40) ยังส่งผลต่อการลดการยอมรับและความพร้อมใช้งานเพื่อการสื่อสารด้วย ดังนั้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการสื่อสาร ควรมุ่งเน้นการให้ความรู้และเสริมสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องผ่านการอบรมหรือจัดทำคู่มือการใช้งานที่เข้าถึงง่าย พร้อมกำหนดนโยบายการสื่อสารที่ชัดเจนเพื่อรักษาสมดุลระหว่างการทำงานและชีวิตส่วนตัว ส่งเสริมกิจกรรมที่สร้างการมีส่วนร่วมเพื่อเพิ่มความตระหนักถึงประโยชน์และความสนุกในการใช้งาน รวมถึงการประเมินผลการสื่อสารอย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงให้สอดคล้องกับความต้องการของบุคลากร ตลอดจนสนับสนุนวัฒนธรรมการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ โดยมีผู้บริหารเป็นแบบอย่างที่ดี ซึ่งจะช่วยสร้างระบบการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ เคารพความเป็นส่วนตัว และส่งเสริมการทำงานร่วมกันภายในคณะ

(This study aims to examine user behavior, analyze problems and obstacles, and propose effective communication strategies for the use of the LINE application within the Faculty of Engineering at Kamphaeng Saen. A structural equation model (SEM) was employed, with data collected from 151 faculty members through a questionnaire. The model demonstrated a good fit with the empirical data, with a relative chi-square of 1.85, RMSEA of 0.07, and RMR of 0.10. The findings reveal that factors contributing to acceptance and readiness to use LINE for internal communication include perceived usefulness, enjoyment, and information accuracy (0.56, t = 11.38). However, convenience-related factors such as usefulness and enjoyment (0.11, t = 1.66), as well as privacy concerns and limited understanding of LINE (0.55, t = 6.57), pose obstacles to effective data management and appropriate communication timing. Privacy concerns and insufficient understanding of the application were also found to negatively influence acceptance and readiness (-0.11, t = -3.40). To improve communication efficiency, the study highlights the importance of providing training and user-friendly guidelines to enhance understanding and appropriate usage. Establishing clear communication policies is also essential to ensure a balance between work and personal life. Encouraging engagement through participatory activities can help foster awareness of the application's benefits and increase user enjoyment. Additionally, continuous evaluation of communication practices is recommended to align strategies with users’ needs. Cultivating an organizational culture that values effective communication—supported by leadership serving as role models—can promote a system that respects privacy, strengthens collaboration, and enhances overall operational efficiency within the faculty.)