วินัยในตนเอง : วิจัยเพื่อการเตรียมสู่การทำงานและสังคม

ฉันทนา ภาคบงกช

Abstract


          แม้ปัญหาวินัยจะเป็นปัญหาวิกฤตของสังคมที่ยากจะแก้ไข  คณะผู้วิจัยได้พยายามพัฒนารูปแบบการสร้างวินัยในตนเองสำหรับนิสิตระดับอุดมศึกษาขึ้น  ซึ่งประกอบด้วยการอบรมเชิงปฏิบัติการ  แล้วตามด้วยการฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนเองเป็นเวลา 4 เดือน  เพื่อศึกษาความแตกต่างระหว่างประสบการณ์การปลูกฝังวินัยในตนเองทางบ้านที่มีต่อคุณลักษณะวินัยในตนเอง  และศึกษาลักษณะทางชีวสังคมและรูปแบบการสร้างเสริมวินัยในตนเองจำแนกตามตัวแปรลักษณะทางจิตใจที่เกี่ยวข้องกับวินัยในตนเอง  และเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบอบรมเพื่อสร้างเสริมวินัยในตนเองด้วยกระบวนการทดลอง  จากการศึกษาประสิทธิภาพของรูปแบบด้วยการทดลองภาคสนามพบว่า การอบรมเลี้ยงดูที่เน้นการสร้างเสริมวินัยที่มีผลต่อการพัฒนาวินัยอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.1 ความแปรปรวนของทัศนคติต่อบุคลิกภาพประชาธิปไตย ความมีเหตุผล  ความเชื่อมั่นในตนเอง  ความเอื้ออาทรตามบรรทัดฐานของสังคม  ความเอื้ออาทรตามเกณฑ์ของตนเอง  ได้รับผลโดยตรงจากรูปแบบการอบรมเชิงปฏิบัติการร่วมกันกับประสบการณ์การปลูกฝังวินัยจากทางบ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นิสิตที่ได้รับการอบรมเชิงปฏิบัติการและการฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนเองทั้ง 4 รูปแบบ มีคุณลักษณะวินัยในตนเองด้านทัศนคติต่อบุคลิกภาพประชาธิปไตยสูงกว่านิสิตกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการอบรมเชิงปฏิบัติการ  และไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อพัฒนาตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นอกจากนี้พบว่า ความเชื่อมั่นในตนเองและความเอื้ออาทรซึ่งไม่ปรากฏผลเด่นชัดในการอบรมเชิงปฏิบัติการ  ปรากฏผลเด่นชัดภายหลังการทดลองเป็นเวลา 4 เดือน แสดงว่าคุณลักษณะดังกล่าวต้องอาศัยการพัฒนาในระยะยาว

Full Text: PDF

Behavioral Science Research Institute, SWU.
114 สุขุมวิท 23 วัฒนา กทม.10110
โทร.02-649-5000 ต่อ 7600